Verzamelde gedichten

 

Een gedicht, langzaam gelezen, kan tot meditatie worden. Het geeft met weinig woorden datgene weer wat groter is dan de woorden.
Een gedicht is niet om te verorberen, maar om er met kleine beetjes van te proeven en er stil bij te worden zodat het dieptewerking krijgt in degene die het in zich opneemt.

Stiller dan stil

Stiller dan stil...


dsc00054


Stiller dan stil moet het zijn
in mijn diepste wezen,
maar luider dan luid
is het geraas om mij heen.


Stilte zoek ik
als de grote schat
verborgen in de akker
van mijn eindig bestaan.


Soms als het lawaai
van buiten en binnen loeit
weet ik nauwelijks wie ik ben
en wie ik worden zal.


Als ik dan mijn ogen sluit
en inkeer op een uniek moment,
dan wordt het zacht in mij
en teer en goed en fijn,


dan raak ik even soms
aan dat geheim van
goddelijkheid, verborgen
in mijn eigen ziel.


Dan adem ik dat leven
in en uit, in en uit.
Dan is er enkel ZIJN
en ZIJN en ZIJN in mij.


Dan weet ik weer,
al is het even maar,
dat ik die stilte bén,
dat goddelijk geheim.


Ricky Rieter

2016-08-07T05:50:05+00:00
Stiller dan stil... Stiller dan stil moet het zijn in mijn diepste wezen, maar luider dan luid is het geraas om mij heen. Stilte zoek ik als de grote schat verborgen in de akker van mijn eindig bestaan. Soms als het lawaai van buiten en binnen loeit weet ik nauwelijks wie ik ben en wie ik worden zal. Als ik dan mijn ogen sluit en inkeer op een uniek moment, dan wordt het zacht in mij en teer en goed en fijn, dan raak ik even soms aan dat geheim van goddelijkheid, verborgen in mijn eigen ziel. Dan adem ik dat leven in en uit, in en uit. Dan is er enkel ZIJN en ZIJN en ZIJN in mij. Dan weet ik weer, al is het even maar, dat ik die stilte bén, dat goddelijk geheim. Ricky Rieter

Ziel, zoeken moet je jezelf in Mij

Ziel, zoeken moet je jezelf in Mij


Ziel, zoeken moet je jezelf in Mij,
en Mij moet je zoeken in jezelf


Zo heeft, o ziel, de liefde
jouw beeld in Mij kunnen prenten
dat geen wijs schilder
met al zijn meesterschap
dat beeld zou kunnen maken


Jij werd uit liefde geschapen,
mooi, knap en zo diep
in mijn binnenste getekend.
Als jij jezelf verliest, mijn lief,
zoek jezelf dan in Mij.


Ik weet, als jij je ooit zou vinden
getekend in mijn hart
en zo naar het leven uitgebeeld
dat het je verheugen zou,
bij het zien van jezelf
je zo prachtig getekend te zien.


En mocht je soms niet weten
waar je Mij zult vinden
dwaal dan niet van hier naar ginds
maar als je mij vinden wilt
moet je Mij in jezelf zoeken,


want jij bent mijn onderdak,
jij bent mijn thuis en verblijf
en daarom klop Ik altijd bij je aan
wanneer Ik vind in jouw gedachten
de deur gesloten.


Buiten jezelf hoef je Mij niet te zoeken
want om Mij te vinden
zal het genoeg zijn Mij alleen maar te roepen.
Ik zal dan zonder talmen naar jou toegaan
en Mij moet je zoeken in jezelf.


Teresa van Avila

2016-08-07T05:52:38+00:00
Ziel, zoeken moet je jezelf in Mij Ziel, zoeken moet je jezelf in Mij, en Mij moet je zoeken in jezelf Zo heeft, o ziel, de liefde jouw beeld in Mij kunnen prenten dat geen wijs schilder met al zijn meesterschap dat beeld zou kunnen maken Jij werd uit liefde geschapen, mooi, knap en zo diep in mijn binnenste getekend. Als jij jezelf verliest, mijn lief, zoek jezelf dan in Mij. Ik weet, als jij je ooit zou vinden getekend in mijn hart en zo naar het leven uitgebeeld dat het je verheugen zou, bij het zien van jezelf je zo prachtig getekend te zien. En mocht je soms niet weten waar je Mij zult vinden dwaal dan niet van hier naar ginds maar als je mij vinden wilt moet je Mij in jezelf zoeken, want jij bent mijn onderdak, jij bent mijn thuis en verblijf en daarom klop Ik altijd bij je aan wanneer Ik vind in jouw gedachten de deur gesloten. Buiten jezelf hoef je Mij niet te zoeken want om Mij te vinden zal het genoeg zijn Mij alleen maar te roepen. Ik zal dan zonder talmen naar jou toegaan en Mij moet je zoeken in jezelf. Teresa van Avila

Herfst

Herfst


Buiten komt de levende ruimte
me tegemoet, die ik eerbiedig betreed.
Voorzichtig tasten mijn voeten
de aarde af die koud en hard,
soms modderig is.

Mijn ogen dwalen
langs de horizon,
langs wolken en velden,
dat grensgebied tussen
hemel en aarde.
Ze dwalen tussen
hier en daar:
een mistflard of wat miezelregen,
een laatste zonnestraal misschien.

Bladeren geuren herfstig,
zoals jaar na jaar,
getekend in kleuren,
niet te filmen, zo warm,
nu het kouder en kouder wordt.

Een zwerm vogels volgt
feilloos het oerinstinct.
Richtinggevend is de eerste
die snel weer laatste zal zijn.

Geluiden dringen tot me door,
het zachte ritselen van een blad
of een vogel die alarmeert.

Het donkert soms al
midden op de dag.
Ik wandel daar maar,
ik voel, ik ruik, ik hoor, ik kijk
en vul al ademend
mijn lijf en longen
zodat ik zelf een beetje
‘buiten’ word en blijf
als ik naar binnen ga.

Ricky Rieter

2016-08-07T05:16:28+00:00
Herfst Buiten komt de levende ruimte me tegemoet, die ik eerbiedig betreed. Voorzichtig tasten mijn voeten de aarde af die koud en hard, soms modderig is. Mijn ogen dwalen langs de horizon, langs wolken en velden, dat grensgebied tussen hemel en aarde. Ze dwalen tussen hier en daar: een mistflard of wat miezelregen, een laatste zonnestraal misschien. Bladeren geuren herfstig, zoals jaar na jaar, getekend in kleuren, niet te filmen, zo warm, nu het kouder en kouder wordt. Een zwerm vogels volgt feilloos het oerinstinct. Richtinggevend is de eerste die snel weer laatste zal zijn. Geluiden dringen tot me door, het zachte ritselen van een blad of een vogel die alarmeert. Het donkert soms al midden op de dag. Ik wandel daar maar, ik voel, ik ruik, ik hoor, ik kijk en vul al ademend mijn lijf en longen zodat ik zelf een beetje ‘buiten’ word en blijf als ik naar binnen ga. Ricky Rieter

Roeping

Roeping


Je kunt de eerste toon zijn in een lied
waardoor alle grenzen vergeten worden
wees niet bang
wees niet bang
ook wanneer de toon amper klinkt
wees niet bang


Je kunt de eerste vonk zijn voor een vuur
dat alle wapens tot ploegen omsmelt
wees niet bang
wees niet bang
ook wanneer de tegenwind je striemt
wees niet bang


Je kunt de eerste graankorrel zijn op een akker
die alle handen vullen zal met brood
wees niet bang
wees niet bang
ook wanneer het land vol stenen zit
wees niet bang


Je kunt de eerste druppel zijn voor een bron
die in de woestijn levensliederen zingt
wees niet bang
wees niet bang
ook wanneer de wolk nog zwijgt
wees niet bang


Je kunt de eerste pas zijn voor een dans
die alle voeten leidt naar onze God
wees niet bang
wees niet bang
ook wanneer je voet nog struikelt
wees niet bang


Christa Peikert-Flaspöhler
vertaling Paul Begheyn SJ


zonsondergang, Harry Kessels
2016-08-07T05:48:36+00:00
Roeping Je kunt de eerste toon zijn in een lied waardoor alle grenzen vergeten worden wees niet bang wees niet bang ook wanneer de toon amper klinkt wees niet bang Je kunt de eerste vonk zijn voor een vuur dat alle wapens tot ploegen omsmelt wees niet bang wees niet bang ook wanneer de tegenwind je striemt wees niet bang Je kunt de eerste graankorrel zijn op een akker die alle handen vullen zal met brood wees niet bang wees niet bang ook wanneer het land vol stenen zit wees niet bang Je kunt de eerste druppel zijn voor een bron die in de woestijn levensliederen zingt wees niet bang wees niet bang ook wanneer de wolk nog zwijgt wees niet bang Je kunt de eerste pas zijn voor een dans die alle voeten leidt naar onze God wees niet bang wees niet bang ook wanneer je voet nog struikelt wees niet bang Christa Peikert-Flaspöhler vertaling Paul Begheyn SJ

Kloosterstilte

kloosterstilte


de schemer valt, verstomt
de taal van vogels rond
de kloosterplas



in de verte dooft een hoeve
haar vensters, blaft nog laat
een waakzame hond



dan wordt het stil, raakbaar stil
zwijgt alles in en om me heen



rust mijn blik op de vage einder
tast naar wat onzegbaar is


Bert van der Linden

2016-08-07T05:25:50+00:00
kloosterstilte de schemer valt, verstomt de taal van vogels rond de kloosterplas in de verte dooft een hoeve haar vensters, blaft nog laat een waakzame hond dan wordt het stil, raakbaar stil zwijgt alles in en om me heen rust mijn blik op de vage einder tast naar wat onzegbaar is Bert van der Linden

Lichtend spoor

Lichtend spoor


Een hoge kreet trekt scherp zijn zilvervoor.
Dan gaat de vogel in de nacht teloor.
Ik ben ontwaakt. Gij hebt mij opgeroepen.
En ademloos volg ik uw lichtend spoor.


Kwatrijn XXXV van Ida Gerhardt

2016-08-07T05:47:53+00:00
Lichtend spoor Een hoge kreet trekt scherp zijn zilvervoor. Dan gaat de vogel in de nacht teloor. Ik ben ontwaakt. Gij hebt mij opgeroepen. En ademloos volg ik uw lichtend spoor. Kwatrijn XXXV van Ida Gerhardt

Heilige vrouwe

Heilige Vrouwe


in die stille, sobere kapel
trof mij haar toegewende blik
onder flakkerend licht bedolven


vloeide iets van heimwee
naar oude geuren en vrome
gezangen


hier, op het grazige boerenland
tussen zwijgzame dorpen aan
de glimmende rivier


vermoedde ik mijn vaderhuis
en moederschoot, droomde ik
mij ooit geborgen


Bert van der Linden


 



2016-08-07T05:14:19+00:00
Heilige Vrouwe in die stille, sobere kapel trof mij haar toegewende blik onder flakkerend licht bedolven vloeide iets van heimwee naar oude geuren en vrome gezangen hier, op het grazige boerenland tussen zwijgzame dorpen aan de glimmende rivier vermoedde ik mijn vaderhuis en moederschoot, droomde ik mij ooit geborgen Bert van der Linden  

Wonen, waar en hoe?

Wonen, waar en hoe?


Waar hij woont
en hoe hij woont
in stal of paleis,
in hut of villa,
in krot of kasteel


bij armen of rijken
bij gebrokenen of geheelden,
bij zwarten of blanken,
bij geborgenen of ongeborgenen,


waar hij ook woont
en hoe hij ook woont,
altijd
zal hij aanwezig
willen zijn
in de binnenruimte
van elke mens,
die verborgen ruimte
van ons innerlijk,
door onszelf maar
ten dele gekend.


Ons hart is de deur
van stal of paleis,
de deur die onze ruimte
openstelt voor hem.


Nu zijt wellekome!


Ricky Rieter

2016-08-07T05:51:58+00:00
Wonen, waar en hoe? Waar hij woont en hoe hij woont in stal of paleis, in hut of villa, in krot of kasteel bij armen of rijken bij gebrokenen of geheelden, bij zwarten of blanken, bij geborgenen of ongeborgenen, waar hij ook woont en hoe hij ook woont, altijd zal hij aanwezig willen zijn in de binnenruimte van elke mens, die verborgen ruimte van ons innerlijk, door onszelf maar ten dele gekend. Ons hart is de deur van stal of paleis, de deur die onze ruimte openstelt voor hem. Nu zijt wellekome! Ricky Rieter

Lectio divina

Lectio divina


zoekend en verlangend
tast ik naar een dieper
woord, een vonkende zin
een lichtend spoor


soms, na een wenk of glimp
van wat onzegbaar is, stuit ik
op het wonderlijk geheim


dat Gij aldoor aanwezig zijt
en ik U proef, zozeer bemin


Bert van der Linden




foto van internet

2016-08-07T05:47:01+00:00
Lectio divina zoekend en verlangend tast ik naar een dieper woord, een vonkende zin een lichtend spoor soms, na een wenk of glimp van wat onzegbaar is, stuit ik op het wonderlijk geheim dat Gij aldoor aanwezig zijt en ik U proef, zozeer bemin Bert van der Linden [caption id="attachment_11068" align="aligncenter" width="300"] foto van internet[/caption]

Ongedachte verbindingen

_dsc4513

Ongedachte verbindingen


Draden maken ongedachte verbindingen.


Opeens is de bekende weg versperd.


De hindernis is uiterst licht,


sterk en breekbaar.


Uitdaging.


 


Spinnenweb.

2016-09-21T07:03:38+00:00
Ongedachte verbindingen Draden maken ongedachte verbindingen. Opeens is de bekende weg versperd. De hindernis is uiterst licht, sterk en breekbaar. Uitdaging.   Spinnenweb.

Roos van Jericho

Roos van Jericho


Woestijnroos
verschrompeld tot bijna niets,
een bol, ineengekrompen
vergane glorie,
als dood, een plant van ééns.
Woestijnroos, roos van het verleden,
maar roos ook van verwachting,
roos van: 'Ik wil leven,
kom, kom mij te hulp',


Woestijnroos, ik en jij,
mensen onderweg
in dorheid en gemis,
in leegte en ontbering:
'God, kom ons te hulp
en haast U ons te helpen.'


Woestijnroos zoekt
en baant en vraagt en smeekt,
en reikt haar wezen uit naar water.
Waar verlangen en verwachting
waaien als de wind
over de vlakte van de woestijn,
daar is vervulling toch in zicht:
er is een bron,
verborgen en toch nabij.
Water, levenswater,
gezocht, gevonden,
waar geen oog het zag,
behoed in de diepte van de aarde,
borrelend sterk en groots en rijk,
leven in overvloed.


Woestijnroos bij het water,
wortels en takken strekken zich uit
in een harmonie van beweging,
in kwetsbare openheid voor het leven,
het licht van de dag die daagt.
Het wonder geschiedt,
een mens wordt opnieuw geboren.


na anderhalf uur

Totdat het water,
wie weet waarom,
wie weet wanneer,
spoorloos verdwijnt,
als was het er nooit geweest,
en de roos wordt weer een dode roos,
een voorwerp van voorbij,
weggelegd, vergeten.


Maar in eindeloze herhaling,
stuwt en drijft het leven
tot zoeken en tot vinden,
tot geboorte, keer op keer,
want sterker is het leven dan de dood.
En elke woestijn moet het weten:
er is een bron,
er is een Bron,
een levenwekkende Bron,
voor elke voortrollende, dorre, levenloze roos,
een Bron in eigen woestijn,


zó nabij!


Ricky Rieter

2016-08-07T05:49:25+00:00
Roos van Jericho Woestijnroos verschrompeld tot bijna niets, een bol, ineengekrompen vergane glorie, als dood, een plant van ééns. Woestijnroos, roos van het verleden, maar roos ook van verwachting, roos van: 'Ik wil leven, kom, kom mij te hulp', Woestijnroos, ik en jij, mensen onderweg in dorheid en gemis, in leegte en ontbering: 'God, kom ons te hulp en haast U ons te helpen.' Woestijnroos zoekt en baant en vraagt en smeekt, en reikt haar wezen uit naar water. Waar verlangen en verwachting waaien als de wind over de vlakte van de woestijn, daar is vervulling toch in zicht: er is een bron, verborgen en toch nabij. Water, levenswater, gezocht, gevonden, waar geen oog het zag, behoed in de diepte van de aarde, borrelend sterk en groots en rijk, leven in overvloed. Woestijnroos bij het water, wortels en takken strekken zich uit in een harmonie van beweging, in kwetsbare openheid voor het leven, het licht van de dag die daagt. Het wonder geschiedt, een mens wordt opnieuw geboren. Totdat het water, wie weet waarom, wie weet wanneer, spoorloos verdwijnt, als was het er nooit geweest, en de roos wordt weer een dode roos, een voorwerp van voorbij, weggelegd, vergeten. Maar in eindeloze herhaling, stuwt en drijft het leven tot zoeken en tot vinden, tot geboorte, keer op keer, want sterker is het leven dan de dood. En elke woestijn moet het weten: er is een bron, er is een Bron, een levenwekkende Bron, voor elke voortrollende, dorre, levenloze roos, een Bron in eigen woestijn, zó nabij! Ricky Rieter

De bron

De bron


De bron
ligt diep verborgen
in mijn eigen aarde


Ik hoor haar wel
maar zie haar niet
Ik zit en wacht


De bron slaapt
in mijn eigen schoot
een lange nacht


Word wakker
bron van leven
de vogels fluiten
’t is dag!


Ik zit bij de bron:
die van de nacht
en die van de dag
en wacht!


Ricky Rieter


WP_20151121_13_03_04_Raw (Small)

2016-08-06T14:41:11+00:00
De bron De bron ligt diep verborgen in mijn eigen aarde Ik hoor haar wel maar zie haar niet Ik zit en wacht De bron slaapt in mijn eigen schoot een lange nacht Word wakker bron van leven de vogels fluiten ’t is dag! Ik zit bij de bron: die van de nacht en die van de dag en wacht! Ricky Rieter

De moerbeitoppen ruischten

De moerbeitoppen ruischten;


    De moerbeitoppen ruischten;


          God ging voorbij;


    Neen, niet voorbij, hij toefde;


    Hij wist wat ik behoefde,


          En sprak tot mij;


 


    Sprak tot mij in de stille,


          De stille nacht;


    Gedachten, die mij kwelden,


    Vervolgden en onstelden,


          Verdreef hij zacht.


 


    Hij liet zijn vrede dalen


          Op ziel en zin;


    'k Voelde in zijn' vaderarmen


    Mij koestren en beschermen,


          En sluimerde in.


 


    De morgen, die mij wekte


          Begroette ik blij.


    Ik had zo zacht geslapen,


    En Gij, mijn Schild en Wapen,


          Waart nog nabij



Nicolaas Beets (1814-1903)

2016-08-06T14:43:10+00:00
De moerbeitoppen ruischten;     De moerbeitoppen ruischten;           God ging voorbij;     Neen, niet voorbij, hij toefde;     Hij wist wat ik behoefde,           En sprak tot mij;       Sprak tot mij in de stille,           De stille nacht;     Gedachten, die mij kwelden,     Vervolgden en onstelden,           Verdreef hij zacht.       Hij liet zijn vrede dalen           Op ziel en zin;     'k Voelde in zijn' vaderarmen     Mij koestren en beschermen,           En sluimerde in.       De morgen, die mij wekte           Begroette ik blij.     Ik had zo zacht geslapen,     En Gij, mijn Schild en Wapen,           Waart nog nabij Nicolaas Beets (1814-1903)

Kloosterwiel

wiel bij het Emmausklooster te Velp/Grave foto: Jeanne Demmers


kloosterwiel


als vrede iets met harmonie van doen heeft
schuilt het geheim misschien wel hier
terwijl een bleke maan op het water drijft
een late vogel naar zijn rustplaats wiekt


waar het boerenland zich in gewijde stilte
hult en elk gerucht in het duister verstomt
het riet een bewogen lied van vrede ruist
de schepping hier al eeuwen lonkt


alsof er op deze plek een voelbaar teken
huist wat ook mij bezielt en vredig stemt
noem het   licht of liefde   grond of bron
noem het stil verlangen of zwijgend God


Bert van der Linden

2016-08-07T05:39:00+00:00
[caption id="attachment_8129" align="aligncenter" width="300"] wiel bij het Emmausklooster te Velp/Grave foto: Jeanne Demmers[/caption] kloosterwiel als vrede iets met harmonie van doen heeft schuilt het geheim misschien wel hier terwijl een bleke maan op het water drijft een late vogel naar zijn rustplaats wiekt waar het boerenland zich in gewijde stilte hult en elk gerucht in het duister verstomt het riet een bewogen lied van vrede ruist de schepping hier al eeuwen lonkt alsof er op deze plek een voelbaar teken huist wat ook mij bezielt en vredig stemt noem het   licht of liefde   grond of bron noem het stil verlangen of zwijgend God Bert van der Linden

Folk tale / Volksverhaal

Folk Tale


Prayers like gravel
Flung at the sky's window
hoping to attract
the loved one's
attention.But without
visible plaits to let
down for the believer
to climb up,
to what purpose open
that far casement?
I would
have refrained long since
but that peering once
through my locked fingers
I thought that I detected
the movement of a curtain


R.S. Thomas


Volksverhaal


Gebeden als kiezels
omhoog geworpen naar het hemel’s
venster, in de hoop de aandacht
te trekken van
de geliefde. Maar zonder
zichtbare vlechten
neergelaten voor de gelovige
om naar boven te klimmen,
wat voor nut
dat openstaand venster?
Ik zou
al lang hebben opgegeven
als ik turend een keer
tussen mijn verstrengelde vingers door
niet had gemeend
het gordijn te zien bewegen.


R.S.Thomas, vertaling Fons Eppink

2016-08-07T05:51:07+00:00
Folk Tale Prayers like gravel Flung at the sky's window hoping to attract the loved one's attention.But without visible plaits to let down for the believer to climb up, to what purpose open that far casement? I would have refrained long since but that peering once through my locked fingers I thought that I detected the movement of a curtain R.S. Thomas Volksverhaal Gebeden als kiezels omhoog geworpen naar het hemel’s venster, in de hoop de aandacht te trekken van de geliefde. Maar zonder zichtbare vlechten neergelaten voor de gelovige om naar boven te klimmen, wat voor nut dat openstaand venster? Ik zou al lang hebben opgegeven als ik turend een keer tussen mijn verstrengelde vingers door niet had gemeend het gordijn te zien bewegen. R.S.Thomas, vertaling Fons Eppink

Als de ziele luistert

Als de ziele luistert

Als de ziele luistert


spreekt het al een taal dat leeft,


’t ijzigste gefluister


ook een taal en teeken heeft:


blâren van de boomen


kouten met malkaar gezwind,


baren in de stroomen


klappen luide en welgezind,


wind en wee en wolken,


wegelen van Gods heiligen voet,


talen en vertolken


’t diep gedoken Woord zoo zoet...


als de ziele luistert!


Guido Gezelle (1830-1899)

2016-08-06T14:40:02+00:00
Als de ziele luistert Als de ziele luistert spreekt het al een taal dat leeft, ’t ijzigste gefluister ook een taal en teeken heeft: blâren van de boomen kouten met malkaar gezwind, baren in de stroomen klappen luide en welgezind, wind en wee en wolken, wegelen van Gods heiligen voet, talen en vertolken ’t diep gedoken Woord zoo zoet... als de ziele luistert! Guido Gezelle (1830-1899)

Drieluik rond Pinksteren



Drieluik rond Pinksteren


1. psalmodie

ik droom mij blinder
dan versluierd licht


stem harp en luit
tot vrome bede


schouw deemoedig
Sions heuvels


beween het verloren
vergezicht



2. de wind die waait

verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij


zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde


verrijs uit stof naar licht
voor wie dood geen duister einde is


louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest



3. ontloken

hoe angstig waren wij


tot Gij ons met vurige tongen
spreken liet


hoe bevlogen jubelden wij
een klare hymne


zongen wij Uw woorden van
recht en vrede


gaandeweg in ons ontketend
onstuimig de wereld in


Bert van der Linden

2016-08-06T14:46:00+00:00
Drieluik rond Pinksteren 1. psalmodie ik droom mij blinder dan versluierd licht stem harp en luit tot vrome bede schouw deemoedig Sions heuvels beween het verloren vergezicht 2. de wind die waait verholen doch scheppende Geest waai als wind weer vrij zing Uw bruisend lied in alle talen over liefde, vurige liefde verrijs uit stof naar licht voor wie dood geen duister einde is louter een doorgang naar U Gij allesomvattende Geest 3. ontloken hoe angstig waren wij tot Gij ons met vurige tongen spreken liet hoe bevlogen jubelden wij een klare hymne zongen wij Uw woorden van recht en vrede gaandeweg in ons ontketend onstuimig de wereld in Bert van der Linden

Gedichten ter inspiratie in willekeurige volgorde.
Klik op de bladertoetsen ‘<‘en ‘>. Of wacht een poosje…

Een overzicht van alle gedichten vind je hier.