Ervaringen

Heel veel innerlijke ruimte

Mijn ervaring is dat stilte mij heel veel innerlijke ruimte geeft. Een ruimte die zich anders snel vult met woorden, reacties op woorden,gedachten gekoppeld aan impulsen van buitenaf. Wat een drukte :)!!!

En dan een week in een helder ritme, een veilige omgeving, met sprekende teksten, met een groep gelijkgestemden en een dagelijks gesprek.

Dit alles vanuit de gastvrijheid van de volgelingen van Fransiscus en Clara, met deskundige en inspirerende begeleiders.

Een innerlijke ruimte die zich laat vullen of legen door de stilte zelf. Een derde weg, een nieuwe verkenning en vooral……. bijzonder in het gewone ervan.

Groet Corina
2015-07-02T15:13:33+00:00
Mijn ervaring is dat stilte mij heel veel innerlijke ruimte geeft. Een ruimte die zich anders snel vult met woorden, reacties op woorden,gedachten gekoppeld aan impulsen van buitenaf. Wat een drukte :)!!! En dan een week in een helder ritme, een veilige omgeving, met sprekende teksten, met een groep gelijkgestemden en een dagelijks gesprek. Dit alles vanuit de gastvrijheid van de volgelingen van Fransiscus en Clara, met deskundige en inspirerende begeleiders. Een innerlijke ruimte die zich laat vullen of legen door de stilte zelf. Een derde weg, een nieuwe verkenning en vooral……. bijzonder in het gewone ervan. Groet Corina

…voldoende spirit … om mijn levensweg te vervolgen

Graag geef ik een korte reactie op de retraite.

De zondag voorafgaande aan de retraite reageerde mijn lichaam op de spanning. Waar ga ik aan beginnen!

Met rugzak aankomende, voelend als pelgrim, waren de eerste twee dagen zwaar. Ik ben het niet gewend om stil te zijn in een groep mensen. In mijn dagelijkse bestaan werk ik op een BSO en daar wordt wat gekwetterd door al die vogeltjes.

Tijdens deze week ben ik dankbaar voor de luisterende gesprekken en de vele aanrakingen van tekst en natuur.

Het Onzevader, wat ik dagelijks bid, kwam voor mij in deze week sterk naar voren. Dit heeft voor mij doorgewerkt in het vinden van rust. Zo binnen, zo buiten.

Vanuit het nu en richting de toekomst draag ik voldoende spirit met me mee om mijn levensweg te vervolgen. Dank voor de goede dagen.

Cecilia
2015-07-02T16:17:02+00:00
Graag geef ik een korte reactie op de retraite. De zondag voorafgaande aan de retraite reageerde mijn lichaam op de spanning. Waar ga ik aan beginnen! Met rugzak aankomende, voelend als pelgrim, waren de eerste twee dagen zwaar. Ik ben het niet gewend om stil te zijn in een groep mensen. In mijn dagelijkse bestaan werk ik op een BSO en daar wordt wat gekwetterd door al die vogeltjes. Tijdens deze week ben ik dankbaar voor de luisterende gesprekken en de vele aanrakingen van tekst en natuur. Het Onzevader, wat ik dagelijks bid, kwam voor mij in deze week sterk naar voren. Dit heeft voor mij doorgewerkt in het vinden van rust. Zo binnen, zo buiten. Vanuit het nu en richting de toekomst draag ik voldoende spirit met me mee om mijn levensweg te vervolgen. Dank voor de goede dagen. Cecilia

Als ik stil ben, weet ik mij in U

“Als ik bij U ben, wordt het stil.”
Ik kan het ook omdraaien:

Als ik stil ben, weet ik mij in U.

Heel mooie stille dagen waren het, vol rust, vrede en liefde.
Nu na twee hectische dagen is het al weer moeilijk dit vast te houden. Toch kan ik altijd weer naar die stilte terugkeren, elk moment van de dag, bij elke ontmoeting.

Zelf schreef ik aan het eind van deze stille week:

Jij Ene, Eeuwige,
die naar mij afdaalt
mij opneemt
mij optilt
omgeeft.
opgenomen in Jouw Drie-eenheid.
En met mij
allen met wie ik verbonden ben,
die aan mij vastzitten:
mijn man, de kinderen, hun partners, de kleinkinderen.
Ook de aarde, de grond,
planten, bloemen, bomen, dieren.
heel de schepping.
Alles opgenomen in Jouw oneindige Liefde.
Alles was goed
alles is goed
alles zal goed zijn.
Dank voor de diepe vrede en rust.
Dank voor alles.

Jan en Ricky heel veel dank voor de begeleiding van deze stille dagen.

Marian
2015-07-02T15:50:11+00:00
“Als ik bij U ben, wordt het stil.” Ik kan het ook omdraaien: Als ik stil ben, weet ik mij in U. Heel mooie stille dagen waren het, vol rust, vrede en liefde. Nu na twee hectische dagen is het al weer moeilijk dit vast te houden. Toch kan ik altijd weer naar die stilte terugkeren, elk moment van de dag, bij elke ontmoeting. Zelf schreef ik aan het eind van deze stille week: Jij Ene, Eeuwige, die naar mij afdaalt mij opneemt mij optilt omgeeft. opgenomen in Jouw Drie-eenheid. En met mij allen met wie ik verbonden ben, die aan mij vastzitten: mijn man, de kinderen, hun partners, de kleinkinderen. Ook de aarde, de grond, planten, bloemen, bomen, dieren. heel de schepping. Alles opgenomen in Jouw oneindige Liefde. Alles was goed alles is goed alles zal goed zijn. Dank voor de diepe vrede en rust. Dank voor alles. Jan en Ricky heel veel dank voor de begeleiding van deze stille dagen. Marian

De stilte, de verwondering over Gods liefde… draag ik mee

Het was een prachtige week. Bijzonder om in de rust van de Abdij, gedragen door het gebed van de zusters, God te ontmoeten. Mooi om dat samen met een groep te doen, ook al is er stilte toch heb ik de aanwezigheid van de andere retraitanten als zeer goed ervaren. De stilte, de verwondering over Gods liefde en de rust in mijn ziel draag ik mee. Dank voor alles.

Elsbeth
2015-07-02T15:17:45+00:00
Het was een prachtige week. Bijzonder om in de rust van de Abdij, gedragen door het gebed van de zusters, God te ontmoeten. Mooi om dat samen met een groep te doen, ook al is er stilte toch heb ik de aanwezigheid van de andere retraitanten als zeer goed ervaren. De stilte, de verwondering over Gods liefde en de rust in mijn ziel draag ik mee. Dank voor alles. Elsbeth

Ruimte om God toe te laten

Op maandag, de start van onze retraiteweek, ben ik gespannen maar ook benieuwd wat de stilte voor mij kan betekenen. De eerste avond voel ik me onrustig, ik vraag me af wat me bezield heeft om een week vakantie door te brengen in het klooster met mensen die ik niet ken en dan ook nog in stilte.

In de loop van de retraiteweek ga ik juist de stilte steeds meer waarderen. Ik voel dat er ruimte ontstaat om God toe te laten en met Hem te zijn.
Heer die mij ziet zoals ik ben; ik voel me geborgen bij God.

Daarnaast heeft het me verwonderd hoeveel je kunt zeggen zonder woorden, in stilte.

Ik ervaar een serene, positieve energie in het klooster in Oosterhout.

De persoonlijke begeleiding heb ik positief ervaren om mijn contact met God te stimuleren en gaande te houden.

De retraiteweek heeft me spiritueel gevoed.

Ik voel me beter in staat te leven in een voortrazende, onrechtvaardige, chaotische maar ook liefdevolle wereld.
God met mij….. en ik met Hem.

Gods zegen voor de begeleiders.
Lieve groet,

Gea
2015-07-02T14:47:45+00:00
Op maandag, de start van onze retraiteweek, ben ik gespannen maar ook benieuwd wat de stilte voor mij kan betekenen. De eerste avond voel ik me onrustig, ik vraag me af wat me bezield heeft om een week vakantie door te brengen in het klooster met mensen die ik niet ken en dan ook nog in stilte. In de loop van de retraiteweek ga ik juist de stilte steeds meer waarderen. Ik voel dat er ruimte ontstaat om God toe te laten en met Hem te zijn. Heer die mij ziet zoals ik ben; ik voel me geborgen bij God. Daarnaast heeft het me verwonderd hoeveel je kunt zeggen zonder woorden, in stilte. Ik ervaar een serene, positieve energie in het klooster in Oosterhout. De persoonlijke begeleiding heb ik positief ervaren om mijn contact met God te stimuleren en gaande te houden. De retraiteweek heeft me spiritueel gevoed. Ik voel me beter in staat te leven in een voortrazende, onrechtvaardige, chaotische maar ook liefdevolle wereld. God met mij….. en ik met Hem. Gods zegen voor de begeleiders. Lieve groet, Gea

Een kroon en een kruis

Nanny vertelde in een brief die ze na de retraite schreef hoezeer haar, al sinds zestig jaar, het gedicht van Reninca Een kroon en een kruis gegrepen had. Tijdens de retraite las ze het voor, maar jammergenoeg wist ze niet helemaal zeker of alle woorden klopten. Ze heeft er al die jaren veel kracht uit geput. Kent iemand van de lezers de juiste tekst?

Nanny
2015-07-02T16:16:31+00:00
Nanny vertelde in een brief die ze na de retraite schreef hoezeer haar, al sinds zestig jaar, het gedicht van Reninca Een kroon en een kruis gegrepen had. Tijdens de retraite las ze het voor, maar jammergenoeg wist ze niet helemaal zeker of alle woorden klopten. Ze heeft er al die jaren veel kracht uit geput. Kent iemand van de lezers de juiste tekst? Nanny

Als een pelgrim die even mag verblijven in een refugio

De retraite ligt al weer een paar weken achter mij. Ik zit weer volop in de drukte en soms kijk ik met een klein beetje heimwee terug naar de dagen van rust, stilte en bezinning. Ik voelde mij deze keer als een pelgrim die even mag verblijven in een refugio. De reis van het leven is boeiend maar af en toe even omkijken en stilstaan kan geen kwaad. Volgende week ga ik een week lopen, op weg naar Assisi. Ben al jaren onderweg en weet niet of ik ooit te voet aan kom maar de weg is zeker zo belangrijk als het doel.

Ik wil jullie hartelijk danken voor de geweldige dagen die ik gehad heb en wens Ricky ook een heel mooie tocht.

Vrede en alle goeds, Maria
2015-07-02T15:51:52+00:00
De retraite ligt al weer een paar weken achter mij. Ik zit weer volop in de drukte en soms kijk ik met een klein beetje heimwee terug naar de dagen van rust, stilte en bezinning. Ik voelde mij deze keer als een pelgrim die even mag verblijven in een refugio. De reis van het leven is boeiend maar af en toe even omkijken en stilstaan kan geen kwaad. Volgende week ga ik een week lopen, op weg naar Assisi. Ben al jaren onderweg en weet niet of ik ooit te voet aan kom maar de weg is zeker zo belangrijk als het doel. Ik wil jullie hartelijk danken voor de geweldige dagen die ik gehad heb en wens Ricky ook een heel mooie tocht. Vrede en alle goeds, Maria

Verlangen naar stilte

Het verlangen naar stilte /stil verwijlen /verinnerlijking is in de loop der jaren sterk in mij gegroeid. Een citaat uit een gedicht van Rainer Maria Rilke verwoordt dat verlangen voor mij:

Gib mir noch eine kleine Weile Zeit: Ich will die Dinge so wie keiner lieben,
bis sie dir alle würdig sind und weit.
Ich will nur sieben Tage, sieben,
auf die sich keiner noch geschrieben,
sieben Seiten Einsamkeit.

Het was een weldaad om dit jaar weer gedurende 6 dagen omarmd te worden door het ‘geluid van pure stilte’ , zoals Elijah (1K 19: 12), samen met zeven medepelgrims en de begeleidsters.
Dat er in die stilte allerlei nog niet volledig verwerkte ervaringen en verborgen kwetsuren naar boven kunnen komen heb ik ook deze keer weer ervaren.
De Heer is met me bezig. Beeld en gelijkenis. Het wordt een prachtig schilderij, dat weet ik.
Na mijn operatie voor prostaatkanker leef ik dankbaar in de ‘verlenging’.

Gib mir noch eine Weile Zeit!!!

Fons Eppink
2016-10-05T13:07:59+00:00
Het verlangen naar stilte /stil verwijlen /verinnerlijking is in de loop der jaren sterk in mij gegroeid. Een citaat uit een gedicht van Rainer Maria Rilke verwoordt dat verlangen voor mij: Gib mir noch eine kleine Weile Zeit: Ich will die Dinge so wie keiner lieben, bis sie dir alle würdig sind und weit. Ich will nur sieben Tage, sieben, auf die sich keiner noch geschrieben, sieben Seiten Einsamkeit. Het was een weldaad om dit jaar weer gedurende 6 dagen omarmd te worden door het ‘geluid van pure stilte’ , zoals Elijah (1K 19: 12), samen met zeven medepelgrims en de begeleidsters. Dat er in die stilte allerlei nog niet volledig verwerkte ervaringen en verborgen kwetsuren naar boven kunnen komen heb ik ook deze keer weer ervaren. De Heer is met me bezig. Beeld en gelijkenis. Het wordt een prachtig schilderij, dat weet ik. Na mijn operatie voor prostaatkanker leef ik dankbaar in de ‘verlenging’. Gib mir noch eine Weile Zeit!!! Fons Eppink

Terugkomen bij en … zoeken naar de Bron

De stille retraite was opnieuw een belevenis. Vijf jaar geleden, in 2006, waren wij ook in Megen en dat was toen goed bevallen.

Wat we hebben ervaren:
– we hebben ons verdiept in ons geloof door middel van de persoonlijke gesprekken;
– met Ricky en Jan werden we in de verschillende bijeenkomsten, vieringen en meditaties en de bijbehorende overwegingen, zelf aan het overwegen gezet;
– in de groep die bijeen was met hetzelfde oogmerk, maar stuk voor stuk met ieder een eigen invulling, vormden we een warme ‘eensgezinde’ groep;
– we gingen mee in het dagelijks patroon van God – loven – en – danken van de gastvrije broeders Franciscanen en tweemaal bij de zusters Clarissen en daar werd ik blij en dankbaar van.

Voor mij voelde het als een terugkomen bij en … zoeken naar de Bron, herbezinnen op wat het geloof in mijn leven betekent.

Ik wil jullie hartelijk bedanken voor ‘de Woorden uit de mond van de Heer’ (‘leeftocht’ bestaat niet uit brood alleen) die jullie zo vol overgave hebben aan- en overgedragen. Ik vertrouw erop dat ik de opgewekte gedachten in mijn leven meedraag als leeftocht voor onderweg. Het bemoedigt mij om in dankbaarheid om te zien en om op de ingeslagen weg met vertrouwen (= geloven) verder te gaan.

Ricky en Jan, vrede en alle goeds in jullie liefderijke leven,

Yvonne Verviers-Beker
2015-07-02T16:06:31+00:00
De stille retraite was opnieuw een belevenis. Vijf jaar geleden, in 2006, waren wij ook in Megen en dat was toen goed bevallen. Wat we hebben ervaren: – we hebben ons verdiept in ons geloof door middel van de persoonlijke gesprekken; – met Ricky en Jan werden we in de verschillende bijeenkomsten, vieringen en meditaties en de bijbehorende overwegingen, zelf aan het overwegen gezet; – in de groep die bijeen was met hetzelfde oogmerk, maar stuk voor stuk met ieder een eigen invulling, vormden we een warme ‘eensgezinde’ groep; – we gingen mee in het dagelijks patroon van God – loven – en – danken van de gastvrije broeders Franciscanen en tweemaal bij de zusters Clarissen en daar werd ik blij en dankbaar van. Voor mij voelde het als een terugkomen bij en … zoeken naar de Bron, herbezinnen op wat het geloof in mijn leven betekent. Ik wil jullie hartelijk bedanken voor ‘de Woorden uit de mond van de Heer’ (‘leeftocht’ bestaat niet uit brood alleen) die jullie zo vol overgave hebben aan- en overgedragen. Ik vertrouw erop dat ik de opgewekte gedachten in mijn leven meedraag als leeftocht voor onderweg. Het bemoedigt mij om in dankbaarheid om te zien en om op de ingeslagen weg met vertrouwen (= geloven) verder te gaan. Ricky en Jan, vrede en alle goeds in jullie liefderijke leven, Yvonne Verviers-Beker

Kijken naar je roeping

‘een kruispunt van wegen’

Het besluit om deel te nemen aan de Fanciscaanse Stille Retraite met persoonlijke begeleiding lag meer dan een jaar achter mij, toen ik op 21 september 2009 bij Megen de pont afreed richting Communiteit Franciscanen Megen. Een besluit voortgekomen uit het soms rusteloos zoeken naar het antwoord op de vraag: ‘Wat drijft mij in het leven?’. Eén soms rusteloos zoeken dat in de retraite, aan de hand van het thema ‘Kijk eens naar je roeping’, zou kunnen worden of uitgroeien tot echt zoeken en misschien wel vinden. Dat was mijn verwachting en daar heb ik de eerste dag voor gebeden. Gebed dat ik in het ritme en de stilte van de communiteit anders beleefde dan thuis. Al vrij snel tijdens de retraite, geholpen door de stilte en schoonheid van tuin en gebouw, ontdekte ik dat ik met van alles en nog wat bezig was. Behalve met mijzelf. Maar ook dat het evenwicht tussen uiterlijke en innerlijke rust ver te zoeken was. Het dagelijkse gesprek met de begeleider bracht hier verandering ten goede in en maakte mij duidelijk dat ik het woord ‘overgave’ serieus moest nemen. Niet het volmaakte nastreven maar in verlangen naar God op weg gaan van het onvolmaakte naar het volmaakte. Dat op weg gaan heb ik heel sterk ervaren toen we tijdens een van de morgengebeden met de communiteit psalm 25 baden ‘Naar U gaat mijn verlangen’. Een psalm die door H. Oosterhuis is vertaald, met daarin de regel: ‘Wie God in ere houdt, zal weten welke weg hij moet gaan’. Die regel en het thema ‘Houd goede moed’ van vrijdag 25 september 2009 heb ik tot op vandaag op mijn netvlies staan en spelen een belangrijke rol bij het mediteren. In verlangen naar de Heer op weg gaan om aan te komen op het kruispunt van de weg van het onvolmaakte naar het volmaakte met de weg van mij naar de ander, is wat mij de retraite heeft gebracht. Een kruispunt om God op te kunnen ontmoeten en de juiste weg te vervolgen. Een kruispunt natuurlijk ook om even stil te houden om rond te kijken en te zien wie er meeloopt. Maar ook om stil te staan bij wat er zoal langs de weg groeit en bloeit. Om mij heen gekeken heb ik om te zien wat er groeide en bloeide. De ‘Hof van Lof’ van de Franciscaanse Communiteit Megen nodigde daar helemaal toe uit en bracht mij de prachtige vlinders als wonder van de schepping weer onder ogen. Vlinders die in hun leven vier maal van gedaante verwisselen.

Marc
2015-07-02T16:12:31+00:00
‘een kruispunt van wegen’ Het besluit om deel te nemen aan de Fanciscaanse Stille Retraite met persoonlijke begeleiding lag meer dan een jaar achter mij, toen ik op 21 september 2009 bij Megen de pont afreed richting Communiteit Franciscanen Megen. Een besluit voortgekomen uit het soms rusteloos zoeken naar het antwoord op de vraag: ‘Wat drijft mij in het leven?’. Eén soms rusteloos zoeken dat in de retraite, aan de hand van het thema ‘Kijk eens naar je roeping’, zou kunnen worden of uitgroeien tot echt zoeken en misschien wel vinden. Dat was mijn verwachting en daar heb ik de eerste dag voor gebeden. Gebed dat ik in het ritme en de stilte van de communiteit anders beleefde dan thuis. Al vrij snel tijdens de retraite, geholpen door de stilte en schoonheid van tuin en gebouw, ontdekte ik dat ik met van alles en nog wat bezig was. Behalve met mijzelf. Maar ook dat het evenwicht tussen uiterlijke en innerlijke rust ver te zoeken was. Het dagelijkse gesprek met de begeleider bracht hier verandering ten goede in en maakte mij duidelijk dat ik het woord ‘overgave’ serieus moest nemen. Niet het volmaakte nastreven maar in verlangen naar God op weg gaan van het onvolmaakte naar het volmaakte. Dat op weg gaan heb ik heel sterk ervaren toen we tijdens een van de morgengebeden met de communiteit psalm 25 baden ‘Naar U gaat mijn verlangen’. Een psalm die door H. Oosterhuis is vertaald, met daarin de regel: ‘Wie God in ere houdt, zal weten welke weg hij moet gaan’. Die regel en het thema ‘Houd goede moed’ van vrijdag 25 september 2009 heb ik tot op vandaag op mijn netvlies staan en spelen een belangrijke rol bij het mediteren. In verlangen naar de Heer op weg gaan om aan te komen...

Meer inzicht en gevoel voor de psalmen…

Als ik terug denk aan die dagen en wat ze in mij dagelijks doorwerken, moet ik zeggen, dat ik meer inzicht en gevoel heb voor de psalmen en lezingen uit de bijbel en daardoor sterker ben geworden om verder te kunnen gaan in het leven.

Anny
2015-07-02T16:13:24+00:00
Als ik terug denk aan die dagen en wat ze in mij dagelijks doorwerken, moet ik zeggen, dat ik meer inzicht en gevoel heb voor de psalmen en lezingen uit de bijbel en daardoor sterker ben geworden om verder te kunnen gaan in het leven. Anny

De goede sfeer en de echte stilte

De retraite periode in Oosterbeek heeft een belangrijke plek ingenomen bij het dagelijks gebeuren. De aantekeningen die ik maakte en de gesprekken met Jan helpen mij daarbij. Zoals ik dat nu ondervind, had ik dat niet eerder. Ik denk dat de goede sfeer en de echte stilte daarbij hebben geholpen. De prachtige omgeving nodigde uit tot stilte en meditatie.


Lieve groet en alle goeds,

Mitzi
2015-07-02T16:08:38+00:00
De retraite periode in Oosterbeek heeft een belangrijke plek ingenomen bij het dagelijks gebeuren. De aantekeningen die ik maakte en de gesprekken met Jan helpen mij daarbij. Zoals ik dat nu ondervind, had ik dat niet eerder. Ik denk dat de goede sfeer en de echte stilte daarbij hebben geholpen. De prachtige omgeving nodigde uit tot stilte en meditatie. … Lieve groet en alle goeds, Mitzi

Het was weer geweldig…

…Ik wil jullie beiden nog heel hartelijk danken voor alles!!!

Het was weer geweldig…

Maria
2015-07-02T16:11:33+00:00
…Ik wil jullie beiden nog heel hartelijk danken voor alles!!! Het was weer geweldig… Maria

Gods stem klinkt als een zachte toon uit een houten fluit

‘Gods stem klinkt als een zachte toon uit een houten fluit.’
Tijdens de stille retraite in Arnhem in juli heb ik Zijn stem beter leren horen en verstaan. Het was een prachtige ervaring, waarbij ik weer een laagje dieper ben gekomen in mijn zoektocht naar God.
Groet van Tineke van den Berg
2015-07-02T15:13:00+00:00
‘Gods stem klinkt als een zachte toon uit een houten fluit.’ Tijdens de stille retraite in Arnhem in juli heb ik Zijn stem beter leren horen en verstaan. Het was een prachtige ervaring, waarbij ik weer een laagje dieper ben gekomen in mijn zoektocht naar God. Groet van Tineke van den Berg

Nu is het gunstige ogenblik

De Stille week ben ik met grote nieuwsgierigheid naar wat het met mij zou doen, aangegaan. De ‘angst’ dat dag 3 en 4 mij een moeilijk etmaal zouden geven bleek gelukkig onterecht. Het weekthema: NU is het gunstige ogenblik…, de dagthema’s, de dagorde, de informele en toch professionele contacten tijdens de begeleiding, de prachtige omgeving en de heel gastvrije zusters in dat fijne gebouw maakten dat het niet moeilijk was. Niet moeilijk voor mij in de zin van afgeleid door negatieve prikkels. Er is meer geluid dan ik mij vooraf had voorgesteld. Je eigen stilte is er, maar de omgeving is niet geluidloos. Daarom voelt het van ‘hier & nu’, en niet te vreemd om je eigen ‘reis’ te maken. Een échte aanrader als je jezelf rust, regelmaat en reinheid gunt in de breedste zin des woords!
Hartelijke groet,
Marjolijn Hoogendam
2015-07-02T15:17:16+00:00
De Stille week ben ik met grote nieuwsgierigheid naar wat het met mij zou doen, aangegaan. De ‘angst’ dat dag 3 en 4 mij een moeilijk etmaal zouden geven bleek gelukkig onterecht. Het weekthema: NU is het gunstige ogenblik…, de dagthema’s, de dagorde, de informele en toch professionele contacten tijdens de begeleiding, de prachtige omgeving en de heel gastvrije zusters in dat fijne gebouw maakten dat het niet moeilijk was. Niet moeilijk voor mij in de zin van afgeleid door negatieve prikkels. Er is meer geluid dan ik mij vooraf had voorgesteld. Je eigen stilte is er, maar de omgeving is niet geluidloos. Daarom voelt het van ‘hier & nu’, en niet te vreemd om je eigen ‘reis’ te maken. Een échte aanrader als je jezelf rust, regelmaat en reinheid gunt in de breedste zin des woords! Hartelijke groet, Marjolijn Hoogendam

In hart en ziel

Stilte


in hart


en ziel. Ik


heb gevonden, ik ben


ontvangen.


Gevonden


ben ik, ontvangen heb


ik, in hart


en ziel.


Stilte


Selma Mollema

2016-03-28T20:39:31+00:00
Stilte in hart en ziel. Ik heb gevonden, ik ben ontvangen. Gevonden ben ik, ontvangen heb ik, in hart en ziel. Stilte Selma Mollema

Wat een uitdaging en wat een geweldige ervaring

 

Geen idee wat ik kon verwachten: voor het eerst alleen, voor het eerst in een klooster, voor het eerst een week lang in de stilte leven.

Met een gevoel van diep verlangen, vol vertrouwen dat dit goed voor mij is, sta ik maandag 18 juli ruim een uur te vroeg op het parkeerterreintje van het klooster.

Overtuigd dat ik ook spiritueel word geholpen, kijk ik een uurtje later blij verrast mijn ‘cel’ rond: super-de-luxe, helemaal goed!

 

Vanaf dat moment ging het heel snel: de kennismaking, de stilte in, de themabijeenkomsten/de maaltijden/de kerkdiensten/verwerken… ik had het er in het begin gewoon druk mee!

 

In mijn leven ervaar ik de zogenaamde ratrace dagelijks.  Dan loop ik snel voorbij aan dingen; niet in de laatste plaats mijzelf. Het is daarin lastig voor mij om mijn hart te blijven volgen, zonder oordelen de (werk)dag in te gaan en de dingen minder persoonlijk te nemen.

Ik wil graag in de stille retraite intens stilstaan bij wat er op dat moment diep in mij leeft.

Bijzonder verrijkend in dit proces was de dagelijkse begeleiding van Antoinette.  Samen met haar kon ik alles bespreken. Zo hebben we gekeken naar manieren om ook in de ratrace met vertrouwen in mijn eigen mogelijkheden, te leven.

 

Het is een bijzonder fijne belevenis geworden. De begeleiders van de Franciscaanse Retraite hadden alles werkelijk heel goed voor elkaar. De themabijeenkomsten waren helemaal afgestemd op de diensten in de kerk, ’s-ochtends kon je onder begeleiding al heerlijk buiten de dag ‘instromen’ en ook de zusters waren geweldig en heel behulpzaam.

 

Kort en goed: ik heb van de week genoten. Bedankt Ricky, Antoinette en Kitty.

Als t even lukt ga ik volgend jaar weer !!

 

Margôt Scholten
2016-09-04T20:59:41+00:00
  Geen idee wat ik kon verwachten: voor het eerst alleen, voor het eerst in een klooster, voor het eerst een week lang in de stilte leven. Met een gevoel van diep verlangen, vol vertrouwen dat dit goed voor mij is, sta ik maandag 18 juli ruim een uur te vroeg op het parkeerterreintje van het klooster. Overtuigd dat ik ook spiritueel word geholpen, kijk ik een uurtje later blij verrast mijn ‘cel’ rond: super-de-luxe, helemaal goed!   Vanaf dat moment ging het heel snel: de kennismaking, de stilte in, de themabijeenkomsten/de maaltijden/de kerkdiensten/verwerken… ik had het er in het begin gewoon druk mee!   In mijn leven ervaar ik de zogenaamde ratrace dagelijks.  Dan loop ik snel voorbij aan dingen; niet in de laatste plaats mijzelf. Het is daarin lastig voor mij om mijn hart te blijven volgen, zonder oordelen de (werk)dag in te gaan en de dingen minder persoonlijk te nemen. Ik wil graag in de stille retraite intens stilstaan bij wat er op dat moment diep in mij leeft. Bijzonder verrijkend in dit proces was de dagelijkse begeleiding van Antoinette.  Samen met haar kon ik alles bespreken. Zo hebben we gekeken naar manieren om ook in de ratrace met vertrouwen in mijn eigen mogelijkheden, te leven.   Het is een bijzonder fijne belevenis geworden. De begeleiders van de Franciscaanse Retraite hadden alles werkelijk heel goed voor elkaar. De themabijeenkomsten waren helemaal afgestemd op de diensten in de kerk, ’s-ochtends kon je onder begeleiding al heerlijk buiten de dag ‘instromen’ en ook de zusters waren geweldig en heel behulpzaam.   Kort en goed: ik heb van de week genoten. Bedankt Ricky, Antoinette en Kitty. Als t even lukt ga ik volgend jaar weer !!   Margôt Scholten

Terug naar eigen bron

Ik heb de retraiteweek als bijzonder rijk ervaren. Een rijkdom om, te midden van mooie mensen en waardevolle bezinningsmomenten, terug te mogen gaan naar onze eigen bron. Met de uitdaging om in die verbinding te blijven staan, ook na de retraiteweek, ook in de alledaagse zaken die weer op ons afkomen.

Een verhaal van een mederetraitant had me hierin getroffen.

Tijdens een wandeling over de dijk, genoot ze van de bloemen en plotseling kwam het vrolijke besef in haar op: ‘Ik ben net als de bloemen, ik hoef alleen maar te zijn”.

Zijn versus doen. Inspiratie versus realisatie. Het lijken nogal eens twee polen te zijn waartussen ruis en spanning ontstaat.

Martin Buber schrijft in zijn boekje: ‘De weg van de mens':

God zegt niet: ‘Deze is een weg die tot Mij voert, gene echter niet’, maar Hij zegt: ‘Alles wat gij doet, kan een weg zijn tot Mij, mits gij het slechts zo doet, dat het u tot Mij leidt.’

Zo’n tekst heft de spanning niet op, maar slaat wel een brug tussen zijn en doen. En al lopend op die brug kunnen we besef ontwikkelen van hoe en waarheen we lopen.

Besef wat door een mederetraitant zo mooi genoemd werd: ‘Godsgevoel’.

Bram B
2015-07-02T16:13:49+00:00
Ik heb de retraiteweek als bijzonder rijk ervaren. Een rijkdom om, te midden van mooie mensen en waardevolle bezinningsmomenten, terug te mogen gaan naar onze eigen bron. Met de uitdaging om in die verbinding te blijven staan, ook na de retraiteweek, ook in de alledaagse zaken die weer op ons afkomen. Een verhaal van een mederetraitant had me hierin getroffen. Tijdens een wandeling over de dijk, genoot ze van de bloemen en plotseling kwam het vrolijke besef in haar op: ‘Ik ben net als de bloemen, ik hoef alleen maar te zijn”. Zijn versus doen. Inspiratie versus realisatie. Het lijken nogal eens twee polen te zijn waartussen ruis en spanning ontstaat. Martin Buber schrijft in zijn boekje: ‘De weg van de mens': God zegt niet: ‘Deze is een weg die tot Mij voert, gene echter niet’, maar Hij zegt: ‘Alles wat gij doet, kan een weg zijn tot Mij, mits gij het slechts zo doet, dat het u tot Mij leidt.’ Zo’n tekst heft de spanning niet op, maar slaat wel een brug tussen zijn en doen. En al lopend op die brug kunnen we besef ontwikkelen van hoe en waarheen we lopen. Besef wat door een mederetraitant zo mooi genoemd werd: ‘Godsgevoel’. Bram B

Bijzondere ervaring

De stille retraite in Megen was een bijzondere ervaring:  de gastvrijheid van de broeders,  de bijzondere tuin,  het oude klooster met o.a. zijn krakende houten vloeren boven.  Het bijwonen van de getijden,  de eigen bijeenkomsten, de gezamenlijke maaltijden in de refter geven structuur aan de dagen.

Het zoeken van de stilte is een spannend avontuur. Je treedt naar binnen en wat vind je dan? Daarom zijn de begeleidende gesprekken ook zo ondersteunend.

Het is mooi om te ontdekken dat buiten ook binnen kan en mag zijn en dat wat er van binnen is ook naar buiten mag komen.

Etty
2016-09-28T10:45:33+00:00
De stille retraite in Megen was een bijzondere ervaring:  de gastvrijheid van de broeders,  de bijzondere tuin,  het oude klooster met o.a. zijn krakende houten vloeren boven.  Het bijwonen van de getijden,  de eigen bijeenkomsten, de gezamenlijke maaltijden in de refter geven structuur aan de dagen. Het zoeken van de stilte is een spannend avontuur. Je treedt naar binnen en wat vind je dan? Daarom zijn de begeleidende gesprekken ook zo ondersteunend. Het is mooi om te ontdekken dat buiten ook binnen kan en mag zijn en dat wat er van binnen is ook naar buiten mag komen. Etty

Moeilijk onder woorden te brengen

… De stille retraite heeft me goed gedaan, nog moeilijk onder woorden te brengen, zoals ook mijn pelgrimage naar Santiago de Compostela enige tijd vroeg om er woorden aan te geven.

Gegroet van Jeannette C.

2015-07-02T16:09:55+00:00
… De stille retraite heeft me goed gedaan, nog moeilijk onder woorden te brengen, zoals ook mijn pelgrimage naar Santiago de Compostela enige tijd vroeg om er woorden aan te geven. Gegroet van Jeannette C.

Op de plaats waar ik ben

Lieve Ricky en Jan en andere deelnemers,

in dankbaarheid zie ik op de retraite terug.
Met het thema ‘’Ga naar het land dat ik je zal wijzen’’ wist ik eerst niet goed raad. Ik was naar mijn idee al vaak weggetrokken uit ‘’mijn land’’, op weggegaan naar een nieuw land, ik was nu toe aan ergens blijven, ik wilde me graag verdiepen in en bezinnen op waar ik ben en wat ik daar te doen heb. De atmosfeer in het klooster, in de groep, en de liefde die ik bij iedereen voelde, en ook de diensten in de kerk, dit alles samen gaf me ruimte voor deze bezinning.

Uiteindelijk vond ik richting in de tekst in Genesis 13 vers 18: Abraham sloeg zijn tenten op en ging wonen bij de eiken van Mamre. Het is tijd voor mij om in alle rust tot me te laten komen wat komt, op de plaats waar ik ben. Me openstellen voor wie en wat mij roept. Dit beeld kwam bij me boven en dat heb ik verwerkt in bijgaande tekening.

Dank jullie wel voor alles.

Vrede en alle goeds,

Aaltje
2015-07-02T15:49:39+00:00
Lieve Ricky en Jan en andere deelnemers, in dankbaarheid zie ik op de retraite terug. Met het thema ‘’Ga naar het land dat ik je zal wijzen’’ wist ik eerst niet goed raad. Ik was naar mijn idee al vaak weggetrokken uit ‘’mijn land’’, op weggegaan naar een nieuw land, ik was nu toe aan ergens blijven, ik wilde me graag verdiepen in en bezinnen op waar ik ben en wat ik daar te doen heb. De atmosfeer in het klooster, in de groep, en de liefde die ik bij iedereen voelde, en ook de diensten in de kerk, dit alles samen gaf me ruimte voor deze bezinning. Uiteindelijk vond ik richting in de tekst in Genesis 13 vers 18: Abraham sloeg zijn tenten op en ging wonen bij de eiken van Mamre. Het is tijd voor mij om in alle rust tot me te laten komen wat komt, op de plaats waar ik ben. Me openstellen voor wie en wat mij roept. Dit beeld kwam bij me boven en dat heb ik verwerkt in bijgaande tekening. Dank jullie wel voor alles. Vrede en alle goeds, Aaltje

Ik heb een cadeautje gekregen

De retraite bestond uit verschillende delen: de gebeds- en eucharistievieringen, onze meditatieve bijeenkomsten, de stilte, het leven met en tussen de broeders, de dagelijkse gesprekken met Ricky, en het, meestal stille, contact met de mederetraitanten. Het is dankzij al deze aspecten, dat deze week een grote betekenis voor me heeft gehad. Ik wil daaruit een paar, voor mij, speciale punten naar voren halen.

Kijken, luisteren naar de broeders en echt de manier meemaken waarop ze hun geloof leven, heeft voor mij de kracht van overtuiging gehad: hun vriendelijke, zachtmoedige gastvrijheid, hun nederigheid, de discipline waarmee zij zichzelf naar het geloof gevormd hebben zijn zo voelbaar geweest. Samen met hen op eenzelfde gang slapen, met hen eten, afwassen, praten tijdens de maaltijd heeft me laten zien, dat er een manier bestaat waarop geloven ook kan. Ik heb aan hen gevoeld, dat ze gevoed worden door een stroom van liefde, die niet van mensen komt, maar van God.

De gesprekken met Ricky hebben me geholpen, omdat zij goed kon luisteren en zo helemaal aan kon sluiten bij wat voor mij op dat moment belangrijk was. De ene keer was het een iets langer gesprek, een andere keer korter, maar elke keer ging ik weg met genoeg om weer verder te kunnen: een tekst, een advies, een persoonlijke ervaring, dienstbaar aan waar ik mee bezig was. Ook hier waren het de authenticiteit en de betrokkenheid, waarmee Ricky met mij sprak, die mijn deur openden.

Er waren teksten en woorden die mij verschillende keren tot tranen toe geroerd hebben, en die iets in mij veranderden; het was alsof gestolde teleurstelling stilaan oploste en ik weer zachter gemaakt werd. Ook voor mijzelf ben ik iets zachter geworden. Een domme fout op mijn werk heb ik mijzelf daardoor kunnen vergeven.

In de eucharistievieringen waren er enkele speciale momenten: de hand, die op mijn hoofd en schouder gelegd werden bij het communiceren (ik ging niet ter communie), het in een kring staan en elkaars hand vasthouden, gevolgd door elkaar ‘vrede van Christus’ toewensen, de manier waarop broeder Loek de eucharistieviering deed: zo vriendelijk, zo doorleefd, zo in het moment, dat ik heb kunnen voelen wat geloof vermag: liefde voelen, verbinding met andere mensen. Loek legde een tekst uit van het Nieuwe Testament, waarover wij ons de avond tevoren nog het hoofd braken; hij beantwoordde al de vragen, die wij ons gesteld hadden. Ik vond dit prachtig.

Dan de stilte. Die was op momenten moeilijk, maar het volhouden loonde. Op de vierde dag heb ik een verstilling ervaren, die heel bijzonder was: ik voelde dankbaarheid voor de schoonheid van de natuur, voor alles wat mijn ouders voor me gedaan hebben, voor alles wat goed gaat in mijn leven: mijn vrouw, kinderen, werk…

De openheid van mijn mederetraitanten heb ik ervaren als een geschenk van vertrouwen…

Ik heb mét deze retraite een cadeautje gekregen. Tevoren wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik heb het geluk gehad om juist in een franciscaner gemeenschap terecht te komen. Mede hierdoor heb ik gekregen waarop ik hoopte: inspiratie en een versterkt geloof, waarmee ik ook verder ga: lezen, bidden, een kerk zoeken, waar de eucharistie gevierd wordt op een manier die mij aanspreekt ….

Bedankt, iedereen, voor alles

Bert
2015-07-02T15:15:22+00:00
De retraite bestond uit verschillende delen: de gebeds- en eucharistievieringen, onze meditatieve bijeenkomsten, de stilte, het leven met en tussen de broeders, de dagelijkse gesprekken met Ricky, en het, meestal stille, contact met de mederetraitanten. Het is dankzij al deze aspecten, dat deze week een grote betekenis voor me heeft gehad. Ik wil daaruit een paar, voor mij, speciale punten naar voren halen. Kijken, luisteren naar de broeders en echt de manier meemaken waarop ze hun geloof leven, heeft voor mij de kracht van overtuiging gehad: hun vriendelijke, zachtmoedige gastvrijheid, hun nederigheid, de discipline waarmee zij zichzelf naar het geloof gevormd hebben zijn zo voelbaar geweest. Samen met hen op eenzelfde gang slapen, met hen eten, afwassen, praten tijdens de maaltijd heeft me laten zien, dat er een manier bestaat waarop geloven ook kan. Ik heb aan hen gevoeld, dat ze gevoed worden door een stroom van liefde, die niet van mensen komt, maar van God. De gesprekken met Ricky hebben me geholpen, omdat zij goed kon luisteren en zo helemaal aan kon sluiten bij wat voor mij op dat moment belangrijk was. De ene keer was het een iets langer gesprek, een andere keer korter, maar elke keer ging ik weg met genoeg om weer verder te kunnen: een tekst, een advies, een persoonlijke ervaring, dienstbaar aan waar ik mee bezig was. Ook hier waren het de authenticiteit en de betrokkenheid, waarmee Ricky met mij sprak, die mijn deur openden. Er waren teksten en woorden die mij verschillende keren tot tranen toe geroerd hebben, en die iets in mij veranderden; het was alsof gestolde teleurstelling stilaan oploste en ik weer zachter gemaakt werd. Ook voor mijzelf ben ik iets zachter geworden. Een domme fout op mijn werk heb ik mijzelf daardoor kunnen vergeven. In de eucharistievieringen waren er enkele...

Ben blij geworden van binnen

Ben nog steeds erg onder de indruk van de retraite van afgelopen week. Het heeft me vooralsnog een stukje rustiger gemaakt. Dat is tenminste ook de reactie van de mensen om me heen en voel ik dat zelf ook. Het was voor mij een bijzondere ervaring om zo tussen en met de broeders te staan, daar ik nog nooit in een klooster was geweest. Diepe bewondering dan ook voor de gastvrijheid, de eenvoud en de hartelijkheid.

Ook de verbondenheid en warmte van de groep vond ik heel bijzonder.

Verder heeft deze week me dichter bij God gebracht. Ik ben namelijk Nederlands Hervormd, gedoopt en heb ook belijdenis gedaan. Ik geloofde wel maar deed dit op mijn eigen manier. Deze week heeft me ontroerd, erg geraakt en ik ben blij geworden van binnen, mede door de uitvoering op de meditatieve franciscaanse manier. Ik ga dan ook kijken of deze stroming van geloven iets voor me in de toekomst kan betekenen en ben me hierop aan het oriënteren.

Grote dankbaarheid voor de gesprekken met Ricky en de wijze woorden van Jan……helemaal goed.

Nogmaals dank iedereen voor deze, voor mij, onvergetelijke ervaring!

Lieve groet van Betty!
2015-07-02T15:15:54+00:00
Ben nog steeds erg onder de indruk van de retraite van afgelopen week. Het heeft me vooralsnog een stukje rustiger gemaakt. Dat is tenminste ook de reactie van de mensen om me heen en voel ik dat zelf ook. Het was voor mij een bijzondere ervaring om zo tussen en met de broeders te staan, daar ik nog nooit in een klooster was geweest. Diepe bewondering dan ook voor de gastvrijheid, de eenvoud en de hartelijkheid. Ook de verbondenheid en warmte van de groep vond ik heel bijzonder. Verder heeft deze week me dichter bij God gebracht. Ik ben namelijk Nederlands Hervormd, gedoopt en heb ook belijdenis gedaan. Ik geloofde wel maar deed dit op mijn eigen manier. Deze week heeft me ontroerd, erg geraakt en ik ben blij geworden van binnen, mede door de uitvoering op de meditatieve franciscaanse manier. Ik ga dan ook kijken of deze stroming van geloven iets voor me in de toekomst kan betekenen en ben me hierop aan het oriënteren. Grote dankbaarheid voor de gesprekken met Ricky en de wijze woorden van Jan……helemaal goed. Nogmaals dank iedereen voor deze, voor mij, onvergetelijke ervaring! Lieve groet van Betty!

…dan is dat als herboren worden

Ik heb in de week van 9-15 maart retraite (ofwel tot bezinning komen) mogen doen in Megen en ik heb een waanzinnige week gehad.

Om over jezelf na te denken zijn er verschillende mogelijkheden. Wandelen (in de prachtige tuin, of buiten in het dorp/op de dijk). Koffie/thee drinken in stilte. Op je eigen kamer zitten in stilte. Of op een avond een gesprek hebben met een van de minderbroeders.

Ook ik was toe aan bezinning. Een belangrijke vraag voor mij was: waarom ben ik hier ? Maar ook : hoe kan ik het mooie van het leven weer meer waarderen ?

In de dingen naar mijn hand zetten vond ik geen uitdaging meer. Daarmee was de tijd van het verlangen aangekomen. Hierin ben ik rijk beloond. Ik heb Gods aanwezigheid mogen ervaren en die ervaring is fantastisch. Ter vergelijking: Als je als wandelaar dagenlang in de woestijn loopt, je drie dagen niets meer gedronken hebt en volledig uitgedroogd bent en dan eerst een douche en vervolgens een stortbui over je heen krijgt dan is dat als herboren worden. Zo is mijn Godservaring me geschonken.

Door de Godservaring heb ik kunnen voelen dat Jezus voor mijn zonden aan het kruis is gestorven en mijn Verlosser is. Dit brengt rust, ik kan meer in het nu-moment leven (Just Be) en meer genieten.

Een hartelijke franciscaanse groet,

Ramon
2015-07-02T14:38:29+00:00
Ik heb in de week van 9-15 maart retraite (ofwel tot bezinning komen) mogen doen in Megen en ik heb een waanzinnige week gehad. Om over jezelf na te denken zijn er verschillende mogelijkheden. Wandelen (in de prachtige tuin, of buiten in het dorp/op de dijk). Koffie/thee drinken in stilte. Op je eigen kamer zitten in stilte. Of op een avond een gesprek hebben met een van de minderbroeders. Ook ik was toe aan bezinning. Een belangrijke vraag voor mij was: waarom ben ik hier ? Maar ook : hoe kan ik het mooie van het leven weer meer waarderen ? In de dingen naar mijn hand zetten vond ik geen uitdaging meer. Daarmee was de tijd van het verlangen aangekomen. Hierin ben ik rijk beloond. Ik heb Gods aanwezigheid mogen ervaren en die ervaring is fantastisch. Ter vergelijking: Als je als wandelaar dagenlang in de woestijn loopt, je drie dagen niets meer gedronken hebt en volledig uitgedroogd bent en dan eerst een douche en vervolgens een stortbui over je heen krijgt dan is dat als herboren worden. Zo is mijn Godservaring me geschonken. Door de Godservaring heb ik kunnen voelen dat Jezus voor mijn zonden aan het kruis is gestorven en mijn Verlosser is. Dit brengt rust, ik kan meer in het nu-moment leven (Just Be) en meer genieten. Een hartelijke franciscaanse groet, Ramon

…haalde ik ook kracht uit de Bijbel aan de hand van de thema’s

Ik ben gesterkt door de gesprekken die ik heb gehad met Jan, het persoonlijk gebed, de meditatiemomenten door Ricky en Jan gegeven, het bidden en zingen met de broeders en clarissen tijdens de missen en mijn eigen gebeden/intenties. Het was ook fijn om een kaarsje te kunnen aansteken in de kerk. Verder haalde ik ook kracht uit de Bijbel aan de hand van de thema’s. De Bijbel heb ik opnieuw ontdekt.

Thuis heb ik nu vaker een lichtje branden bij het Mariabeeld, ooit van mijn Oma geweest, en een lichtje bij mijn moeder.

Hartelijke groet van Irène
2015-07-02T15:14:39+00:00
Ik ben gesterkt door de gesprekken die ik heb gehad met Jan, het persoonlijk gebed, de meditatiemomenten door Ricky en Jan gegeven, het bidden en zingen met de broeders en clarissen tijdens de missen en mijn eigen gebeden/intenties. Het was ook fijn om een kaarsje te kunnen aansteken in de kerk. Verder haalde ik ook kracht uit de Bijbel aan de hand van de thema’s. De Bijbel heb ik opnieuw ontdekt. Thuis heb ik nu vaker een lichtje branden bij het Mariabeeld, ooit van mijn Oma geweest, en een lichtje bij mijn moeder. Hartelijke groet van Irène

Ruimte om je eigen pad bespreekbaar te maken

Als ik de retraite zou samenvatten zou dat er als volgt uitzien. Ik ben ontvangen in een prachtig klooster waar je kunt zien dat er geleefd is en dat er nog geleefd wordt. De broeders zijn hartelijk en gastvrij. Ik vind het prettig om een eigen kamertje te hebben waarin ik me terug kan trekken.
Het is een stilte retraite met de mogelijkheid de stilte alleen op te zoeken, maar ook samen met anderen te beleven. Toch is het heel levendig door de betrokkenheid bij de diensten met de broeders samen, en de bijeenkomsten met de begeleiders, en ook de gezamenlijke maaltijden/koffie/thee tijdens de retraiteweek.

De begeleiding bij de retraite heb ik als heel waardevol ervaren omdat het ruimte biedt om heel persoonlijk en met zorg en aandacht je eigen pad bespreekbaar, voelbaar en zichtbaar te maken. Het is ook een verwenweek door de rust en ruimte die er voor jezelf is, en niet te vergeten de prachtige tuin waar je mag vertoeven, heerlijk!

Harrie
2015-07-02T15:44:00+00:00
Als ik de retraite zou samenvatten zou dat er als volgt uitzien. Ik ben ontvangen in een prachtig klooster waar je kunt zien dat er geleefd is en dat er nog geleefd wordt. De broeders zijn hartelijk en gastvrij. Ik vind het prettig om een eigen kamertje te hebben waarin ik me terug kan trekken. Het is een stilte retraite met de mogelijkheid de stilte alleen op te zoeken, maar ook samen met anderen te beleven. Toch is het heel levendig door de betrokkenheid bij de diensten met de broeders samen, en de bijeenkomsten met de begeleiders, en ook de gezamenlijke maaltijden/koffie/thee tijdens de retraiteweek. De begeleiding bij de retraite heb ik als heel waardevol ervaren omdat het ruimte biedt om heel persoonlijk en met zorg en aandacht je eigen pad bespreekbaar, voelbaar en zichtbaar te maken. Het is ook een verwenweek door de rust en ruimte die er voor jezelf is, en niet te vergeten de prachtige tuin waar je mag vertoeven, heerlijk! Harrie

De ooievaar, mijn voorbeeld

Het was voor mij de eerste keer dat ik aan zoiets meedeed. En met ‘zoiets’ bedoel ik een stilte-retraite. Ik verlangde er altijd wel naar, maar nu klonk er innerlijk een ‘ja’. Ik wist dat het nu de tijd was. Ik had dan ook een duidelijke focus. In mijn leven was ik altijd zoveel bezig geweest met doen, doen, doen, dat ik merkte wat dat met mij en mijn lichaam had gedaan. Daardoor was ik nu gericht op ‘Zijn’. Zo begon ik mijn scheppingsreis.

En al op de tweede dag werd voor mij duidelijk waar het over ging. De ooievaar die een nest op de toren bij het klooster had, liet mij zien waar het over ging. Hoe hard het ook waaide, hoe slecht het weer ook was, ze bleef gewoon staan. En dat was de blijde boodschap die ze mij bracht.

Van ‘Doen’ naar ‘Zijn’, betekent, blijven staan. Me door niets af laten leiden, of in meegaan. Het dagelijks leven staat vaak bol van de tegenstellingen en daar kwam ik er hier ook wel wat van tegen, zoals: geloven – niet geloven, schuld – onschuld, onrust – rust, goed – verkeerd, alleen - samen… enz.

Dit alles veranderde toen ik in het midden ging staan en bleef staan, net als de ooievaar. Daar had ik nu alle tijd voor om mee te oefenen. En het werkte, het deed me goed. Het werd rustig in mijn hoofd, het werd stiller en stiller. En ik merkte wanneer ik weer in een van de tegenstellingen zat, dan kwamen er weer oordelen, afkeuringen, overtuigingen, angsten, spanning. Maar in het midden kon ik beide kanten rustig bekijken, zonder dat ik er iets mee hoefde en daardoor kon ik ze veel beter ‘zien’. Ik keek vanuit een ander perspectief, zonder oordelen, vanuit rust.

En daarnaast was het heel fijn om hierover uit te wisselen met Ricky, waar ik mijn begeleidende gesprekken mee had. Zij kon mij heel goed volgen en door dingen uit te spreken gingen ze nog meer bij mij leven en werden dingen steeds helderder, rustiger en stiller.

En verder was de plek ook ondersteunend. Het klooster nodigt ook al uit om meer naar binnen te gaan en dat je in stilte kunt eten en niet met anderen bezig hoeft te zijn en dat alles verder prima verzorgd is. De broeders waren zeer gastvrij.

Het was een zeer fijne ervaring en ik kan het iedereen, die op zoek is naar een stuk bezinning, aanraden. Ik bedank iedereen die heeft bijgedragen aan deze, voor mij, zeer bijzondere ervaring.

Warme groet

Gyan van Dort

 
2016-03-27T16:30:04+00:00
Het was voor mij de eerste keer dat ik aan zoiets meedeed. En met ‘zoiets’ bedoel ik een stilte-retraite. Ik verlangde er altijd wel naar, maar nu klonk er innerlijk een ‘ja’. Ik wist dat het nu de tijd was. Ik had dan ook een duidelijke focus. In mijn leven was ik altijd zoveel bezig geweest met doen, doen, doen, dat ik merkte wat dat met mij en mijn lichaam had gedaan. Daardoor was ik nu gericht op ‘Zijn’. Zo begon ik mijn scheppingsreis. En al op de tweede dag werd voor mij duidelijk waar het over ging. De ooievaar die een nest op de toren bij het klooster had, liet mij zien waar het over ging. Hoe hard het ook waaide, hoe slecht het weer ook was, ze bleef gewoon staan. En dat was de blijde boodschap die ze mij bracht. Van ‘Doen’ naar ‘Zijn’, betekent, blijven staan. Me door niets af laten leiden, of in meegaan. Het dagelijks leven staat vaak bol van de tegenstellingen en daar kwam ik er hier ook wel wat van tegen, zoals: geloven – niet geloven, schuld – onschuld, onrust – rust, goed – verkeerd, alleen - samen… enz. Dit alles veranderde toen ik in het midden ging staan en bleef staan, net als de ooievaar. Daar had ik nu alle tijd voor om mee te oefenen. En het werkte, het deed me goed. Het werd rustig in mijn hoofd, het werd stiller en stiller. En ik merkte wanneer ik weer in een van de tegenstellingen zat, dan kwamen er weer oordelen, afkeuringen, overtuigingen, angsten, spanning. Maar in het midden kon ik beide kanten rustig bekijken, zonder dat ik er iets mee hoefde en daardoor kon ik ze veel beter ‘zien’. Ik keek vanuit een ander perspectief, zonder oordelen, vanuit rust. En daarnaast was het heel fijn om hierover uit te wisselen met Ricky,...

Word stil in je hart


Word stil in je hart
Ontmoet wie je niet had verwacht
Ontdek wat je niet had gedacht
Beleef wat je niet eerder had getracht
Stel je open en luister goed
Naar wat de stilte met je doet
Zie wat de stilte je brengt
Het is nooit dat waar je als eerste aan denkt
In stilte aanbidden
Op God en jezelf vertrouwen
Zodat je daarna
Weer aan de toekomst kunt bouwen


 

Yoeri van Hoek

2015-07-02T16:07:14+00:00
Word stil in je hart Ontmoet wie je niet had verwacht Ontdek wat je niet had gedacht Beleef wat je niet eerder had getracht Stel je open en luister goed Naar wat de stilte met je doet Zie wat de stilte je brengt Het is nooit dat waar je als eerste aan denkt In stilte aanbidden Op God en jezelf vertrouwen Zodat je daarna Weer aan de toekomst kunt bouwen   Yoeri van Hoek

…na te denken over de grondhouding…

Ik kijk dankbaar terug op de retraite.

Het heeft mij bijzonder goed gedaan om een week lang in stilte door te brengen, en gedragen door de inleidingen en de gebedsvieringen, na te denken over ‘de grondhouding’ van waaruit ik in de nabije toekomst mijn weg mag vervolgen.

Na de retraite waren er in mijn agenda weer allerlei andere, boeiende zaken.
Het was mooi dat mij telkens werd gevraagd: ‘Hoe was de kloosterweek?’, en zo kon ik me meer en meer bewust worden wat deze week mij heeft gegeven…
Jan Wolswinkel
2015-07-02T15:44:30+00:00
Ik kijk dankbaar terug op de retraite. Het heeft mij bijzonder goed gedaan om een week lang in stilte door te brengen, en gedragen door de inleidingen en de gebedsvieringen, na te denken over ‘de grondhouding’ van waaruit ik in de nabije toekomst mijn weg mag vervolgen. Na de retraite waren er in mijn agenda weer allerlei andere, boeiende zaken. Het was mooi dat mij telkens werd gevraagd: ‘Hoe was de kloosterweek?’, en zo kon ik me meer en meer bewust worden wat deze week mij heeft gegeven… Jan Wolswinkel

Waardevol en heilzaam!


Waardevol en heilzaam!
In de stilte God mogen ontmoeten.
Ik zie uit naar de volgende keer.


Conny

2016-12-21T05:31:08+00:00
Waardevol en heilzaam! In de stilte God mogen ontmoeten. Ik zie uit naar de volgende keer. Conny

De klokken en de tijd stonden even stil

Een hele week op retraite in Megen was voor mij een heel bizondere zegen. Er gaan in mij veel gedachten om, ik hoorde God weer tot mij zeggen “KOM”. Zijn kracht en liefde heb ik mogen ervaren wat dieper is gegroeid in de loop der jaren De klokken en de tijd stonden even stil, ik ontmoette blijde mensen van goede wil Dank zeg ik aan God en allen om mij heen. En in het gebed bijven we met elkaar een. Vrede wens ik jullie en alle goed, zoals een Franciscaan dat doet.

Zr. Theodora
2015-07-02T16:15:37+00:00
Een hele week op retraite in Megen was voor mij een heel bizondere zegen. Er gaan in mij veel gedachten om, ik hoorde God weer tot mij zeggen “KOM”. Zijn kracht en liefde heb ik mogen ervaren wat dieper is gegroeid in de loop der jaren De klokken en de tijd stonden even stil, ik ontmoette blijde mensen van goede wil Dank zeg ik aan God en allen om mij heen. En in het gebed bijven we met elkaar een. Vrede wens ik jullie en alle goed, zoals een Franciscaan dat doet. Zr. Theodora

Voor mij een ware zegen

Vraag me niet hoe het kan
nooit eerder is mij dit overkomen

We waren met negen in Megen
voor mij een ware zegen

In een stille retraite in datzelfde Megen
kwam ik God tegen

Kan ik niet meer verder,
draag Jij mij dan ?

Kan ik niet meer wenen,
troost Jij mij dan ?

Kan ik niet meer hopen,
sterk Jij mij dan ?

Kan ik niet meer geloven,
toon Jij Je dan aan mij ?

Kan ik niet meer beminnen,
bemin Jij me dan…..

In stilte dacht ik dan….
alle wegen leiden naar Megen.

Ik zal ze missen die Clarissen
en die broeders als hoeders.

Patrick C.
2015-07-02T15:48:41+00:00
Vraag me niet hoe het kan nooit eerder is mij dit overkomen We waren met negen in Megen voor mij een ware zegen In een stille retraite in datzelfde Megen kwam ik God tegen Kan ik niet meer verder, draag Jij mij dan ? Kan ik niet meer wenen, troost Jij mij dan ? Kan ik niet meer hopen, sterk Jij mij dan ? Kan ik niet meer geloven, toon Jij Je dan aan mij ? Kan ik niet meer beminnen, bemin Jij me dan….. In stilte dacht ik dan…. alle wegen leiden naar Megen. Ik zal ze missen die Clarissen en die broeders als hoeders. Patrick C.

Aandacht voor mijn ziel…


Zei Meester Eckhart het niet.. in mijn ziel is iets te vinden van God..


Met alles wat me bezig hield, waar ik vol van was, streek ik neer bij de broeders in Megen.
De Stille Franciscaanse retraite was begonnen, ik keek er naar uit en zag er tegenop.. wat zou het me brengen ?
Juist dat hier achteraf  in woorden vatten is onbegonnen werk, toch doe ik het tastend en met schroom..
Het was een week die me ontzettend goed heeft gedaan. Er was tijd om stil te staan bij mijn ziel, bij dat van God wat er in mij aan het licht mag komen, ja ik weet het, het zijn grote woorden, maar het was ook groots en heel intiem.
•    Het meeleven met de broeders
•    Meedoen met de getijdenvieringen
•    De bezoeken aan de zusters
•    Het zingen en bidden, mediteren in kerk, koor of meditatieruimte
•    Onze ‘eigen’ vieringen, met daarin de wijzende woorden van Franciscus en Clara
•    De gesprekken met Antoinette
•    De stille aanwezigheid van mederetraitanten
Dit alles betekende  tijd geven aan wat er diep van binnen leefde, het gaf en geeft lucht, ADEM, aan wie ik ten diepste ben, mag zijn, ja zelfs wil zijn. Op mijn Adem ben ik gekomen, God zij dank.

 

O God, zuiver uit wie ik zal zijn..


Corrie

2016-09-28T10:51:25+00:00
Zei Meester Eckhart het niet.. in mijn ziel is iets te vinden van God.. Met alles wat me bezig hield, waar ik vol van was, streek ik neer bij de broeders in Megen. De Stille Franciscaanse retraite was begonnen, ik keek er naar uit en zag er tegenop.. wat zou het me brengen ? Juist dat hier achteraf  in woorden vatten is onbegonnen werk, toch doe ik het tastend en met schroom.. Het was een week die me ontzettend goed heeft gedaan. Er was tijd om stil te staan bij mijn ziel, bij dat van God wat er in mij aan het licht mag komen, ja ik weet het, het zijn grote woorden, maar het was ook groots en heel intiem. •    Het meeleven met de broeders •    Meedoen met de getijdenvieringen •    De bezoeken aan de zusters •    Het zingen en bidden, mediteren in kerk, koor of meditatieruimte •    Onze ‘eigen’ vieringen, met daarin de wijzende woorden van Franciscus en Clara •    De gesprekken met Antoinette •    De stille aanwezigheid van mederetraitanten Dit alles betekende  tijd geven aan wat er diep van binnen leefde, het gaf en geeft lucht, ADEM, aan wie ik ten diepste ben, mag zijn, ja zelfs wil zijn. Op mijn Adem ben ik gekomen, God zij dank.   O God, zuiver uit wie ik zal zijn.. Corrie

Laat mij zijn als klei in Uw handen

In maart 2014 mocht ik een stille retraite meemaken. Wat een zegen! Ik ging erheen met een open houding en er is veel moois gebeurd. Door stil te zijn kan God heel direct contact met je hebben heb ik ontdekt.

Het gaat voor hier te ver een gedetailleerd “reisverslag” te maken, maar ik kan wel zeggen dat ik erg gezegend ben deze week. Ik mocht een psalm schrijven voor en met God!

Ik mocht als gereformeerde meer kennis maken met de RK tradities en gewoonten. Ook mocht ik leren “te zijn” in plaats van “te doen”. Samen met de broeders getijdengebeden houden, vieringen onder andere met de zusters clarissen. Bijzondere vieringen meegemaakt. Maar wat altijd aanwezig was, was de stilte. Ook in en rond vieringen was er de stilte. Prachtig!

Mijn vrouw deed mee met de internetretraite, dat was ook bijzonder om zo verbonden te zijn.

Iedereen die meer van God wil ontdekken, zichzelf eerlijk vragen durft te stellen zal zeker een heel mooie week hebben! Deze hoorde ik laatst: de stilte is zendtijd voor de Heilige Geest.

Mijn smart Phone gaat vaker op “vliegtuigstand”!

Mocht iemand meer willen weten, dan ben ik bereikbaar via info@stilleretraites.nl.

Gebed

Laat mij zijn als klei in Uw handen, als was zijn in Uw hand
Laat mij zijn als een boom, geplant en geworteld aan Uw rivier
Laat mijn onzekerheid geen invloed hebben, of teveel verstand
Laat mij zijn een dienaar, maar wel één op Uw manier

Zoals de wieken van de molen blijven draaien door de wind
Zo draaien zij maar door, er wordt geen slag gemist
Zo wil ik mij laten leiden door de wind van Uw Geest, als een kind
Zo wil en ga ik het volle leven weer in: rustig maar beslist!

Vrede en alle goeds,

Mark Adema
2015-07-02T15:14:08+00:00
In maart 2014 mocht ik een stille retraite meemaken. Wat een zegen! Ik ging erheen met een open houding en er is veel moois gebeurd. Door stil te zijn kan God heel direct contact met je hebben heb ik ontdekt. Het gaat voor hier te ver een gedetailleerd “reisverslag” te maken, maar ik kan wel zeggen dat ik erg gezegend ben deze week. Ik mocht een psalm schrijven voor en met God! Ik mocht als gereformeerde meer kennis maken met de RK tradities en gewoonten. Ook mocht ik leren “te zijn” in plaats van “te doen”. Samen met de broeders getijdengebeden houden, vieringen onder andere met de zusters clarissen. Bijzondere vieringen meegemaakt. Maar wat altijd aanwezig was, was de stilte. Ook in en rond vieringen was er de stilte. Prachtig! Mijn vrouw deed mee met de internetretraite, dat was ook bijzonder om zo verbonden te zijn. Iedereen die meer van God wil ontdekken, zichzelf eerlijk vragen durft te stellen zal zeker een heel mooie week hebben! Deze hoorde ik laatst: de stilte is zendtijd voor de Heilige Geest. Mijn smart Phone gaat vaker op “vliegtuigstand”! Mocht iemand meer willen weten, dan ben ik bereikbaar via info@stilleretraites.nl. Gebed Laat mij zijn als klei in Uw handen, als was zijn in Uw hand Laat mij zijn als een boom, geplant en geworteld aan Uw rivier Laat mijn onzekerheid geen invloed hebben, of teveel verstand Laat mij zijn een dienaar, maar wel één op Uw manier Zoals de wieken van de molen blijven draaien door de wind Zo draaien zij maar door, er wordt geen slag gemist Zo wil ik mij laten leiden door de wind van Uw Geest, als een kind Zo wil en ga ik het volle leven weer in: rustig maar beslist! Vrede en alle goeds, Mark Adema

Samen bidden, samen stil zijn

Na een paar dagen thuis en weer in het ritme van alledag te zijn, kijk ik met blijdschap terug op de mooie retraite.

Samen bidden, samen stil zijn, tijdens de gebedstijden en daarbuiten is een ervaring die mij veel goeds gebracht heeft. Het vieren van het heilig misoffer in kleine kring en in het klooster van de zusters clarissen heeft op mij een diepe indruk gemaakt.

Daar komt jullie goede begeleiding bij om het tot een succes te maken. Rest mij nog mijn dank aan de broeders franciscanen over te brengen voor hun goede verzorging. Het ontvangen van zoveel gasten door het jaar heen is een geweldig werk. Mijn groot respect daarvoor.

Nogmaals heel veel dank Ricky en Jan. In september aanstaande kom ik weer in Megen terug, niet in een groep ditmaal, maar om weer te bidden en het ritme van de getijden mee te maken.

Vrede en alle goeds voor jullie en die dit lezen op de site.

Fred W.
2015-07-02T16:10:23+00:00
Na een paar dagen thuis en weer in het ritme van alledag te zijn, kijk ik met blijdschap terug op de mooie retraite. Samen bidden, samen stil zijn, tijdens de gebedstijden en daarbuiten is een ervaring die mij veel goeds gebracht heeft. Het vieren van het heilig misoffer in kleine kring en in het klooster van de zusters clarissen heeft op mij een diepe indruk gemaakt. Daar komt jullie goede begeleiding bij om het tot een succes te maken. Rest mij nog mijn dank aan de broeders franciscanen over te brengen voor hun goede verzorging. Het ontvangen van zoveel gasten door het jaar heen is een geweldig werk. Mijn groot respect daarvoor. Nogmaals heel veel dank Ricky en Jan. In september aanstaande kom ik weer in Megen terug, niet in een groep ditmaal, maar om weer te bidden en het ritme van de getijden mee te maken. Vrede en alle goeds voor jullie en die dit lezen op de site. Fred W.

Een oase van rust

Het is fijn om een hele week weg te zijn en niet alleen maar af en toe eens even bezig te zijn met dingen die te maken hebben met geloof, de bijbel en reflectie op beide.

Het klooster van de broeders is dan een heel fijne plek om te zijn. Fijn om met hen mee te vieren, om zelf te mediteren, maar ook om rustig in de tuin te zitten of te wandelen langs de Maas. Het is voor mij, als gast dan een oase van rust. Een rust die je thuis niet zo gemakkelijk kan vinden.

Heerlijk om zo een week met zaken bezig te zijn die je hart raken!

Ook de dagelijkse gesprekken met een van de begeleiders waren heel plezierig en verdiepend. Een luxe dat er iedere dag iemand drie kwartier naar je luistert en met je mee denkt! Dank daarvoor!

Ik heb een prachtige week gehad!

Joke
2015-07-02T16:16:04+00:00
Het is fijn om een hele week weg te zijn en niet alleen maar af en toe eens even bezig te zijn met dingen die te maken hebben met geloof, de bijbel en reflectie op beide. Het klooster van de broeders is dan een heel fijne plek om te zijn. Fijn om met hen mee te vieren, om zelf te mediteren, maar ook om rustig in de tuin te zitten of te wandelen langs de Maas. Het is voor mij, als gast dan een oase van rust. Een rust die je thuis niet zo gemakkelijk kan vinden. Heerlijk om zo een week met zaken bezig te zijn die je hart raken! Ook de dagelijkse gesprekken met een van de begeleiders waren heel plezierig en verdiepend. Een luxe dat er iedere dag iemand drie kwartier naar je luistert en met je mee denkt! Dank daarvoor! Ik heb een prachtige week gehad! Joke

Er is tijd er is stilte, er is niets dan tijd en stilte

Het klooster ademt kalmte en traag verdampt de dagelijkse ruis. De gastvrijheid ontroert me. Een stille stem in mij wordt voelbaar. Ik dans in lichtheid en helderheid, maar er zijn ook donkere vlagen vol verveling. De regelmaat schept ruimte en de soberheid maakt mij ontvankelijk. Er is soms intense vreugde, ik ben verliefd op het leven en de warmte van de ander gloeit in mij. Ik mag zijn wie ik ben en voel de verbondenheid met een andere werkelijkheid, die mij voedt, heelt en draagt. Ik durf te vertrouwen en keer terug naar dat wat is. Er is een stem die mij roept in de stilte, in de ogen van de ander. Ik ontmoet God (‘zien soms even’) en dat voelt als thuiskomen. De herinnering aan deze mooie dagen wijst mij steeds opnieuw de weg die ik wil gaan, als ik het even dreig te vergeten. Er is tijd er is stilte, er is niets dan tijd en stilte.

Annemieke Buter
2015-07-02T16:14:43+00:00
Het klooster ademt kalmte en traag verdampt de dagelijkse ruis. De gastvrijheid ontroert me. Een stille stem in mij wordt voelbaar. Ik dans in lichtheid en helderheid, maar er zijn ook donkere vlagen vol verveling. De regelmaat schept ruimte en de soberheid maakt mij ontvankelijk. Er is soms intense vreugde, ik ben verliefd op het leven en de warmte van de ander gloeit in mij. Ik mag zijn wie ik ben en voel de verbondenheid met een andere werkelijkheid, die mij voedt, heelt en draagt. Ik durf te vertrouwen en keer terug naar dat wat is. Er is een stem die mij roept in de stilte, in de ogen van de ander. Ik ontmoet God (‘zien soms even’) en dat voelt als thuiskomen. De herinnering aan deze mooie dagen wijst mij steeds opnieuw de weg die ik wil gaan, als ik het even dreig te vergeten. Er is tijd er is stilte, er is niets dan tijd en stilte. Annemieke Buter

Ik heb me aangeraakt gevoeld

Er is zoveel gebeurd dat ik het gewoon moeilijk vind om te kiezen. Allereerst heb ik me vooral heel erg thuis en welkom gevoeld, in de warme sfeer van het klooster, het zo integer begeleiden van ons door jullie beiden, waardoor ik me heel verbonden heb gevoeld met iedereen ook al spraken we nauwelijks met elkaar en wisten we heel weinig van elkaars achtergrond.

Ik had een bijbel meegenomen van thuis waarvan ik moet zeggen dat ik daar bijna nooit in las. Nu ligt deze bijbel naast mijn bed en vind ik het fijn om daar elke dag toch iets uit te lezen.

Er zijn ogenblikken geweest tijdens de retraite dat ik me intens gelukkig heb gevoeld, bijna of het te veel was. Zoveel geluk voelen dat kan bijna niet en toch heb ik dit ervaren. Er waren ook momenten van tranen, soms van verdriet, soms van ontroering. Ik heb me aangeraakt gevoeld door, hoe zal ik het zeggen, iets wat boven het gewone persoonlijke uitgaat, voor mij toch de God in mij. Hieraan terugdenkend kan ik me alleen maar heel dankbaar voelen en door deze ervaring is mijn vertrouwen meer verdiept. Ook in moeilijkere tijden weet ik, ik ben niet alleen, in mij is iets wat groter is dan mijn persoonlijke ikje. Onder alle storm aan de oppervlakte is daar een plek waar gewoon rust is en waar het stil is. De stilte in de retraite en het even niet meer hoeven zorgen voor allerlei dagelijkse dingen, hebben er zeker aan bijgedragen dat ik deze plek in mij kon gaan voelen. Even niet meer nadenken over alle zorgen van thuis en deze loslaten, iets wat voor mij heel moeilijk is.

Aan het einde van de week heb ik een gedichtje gemaakt wat eea nog eens beschrijft.

Ik lag aan scherven op de grond. De rust die was ik kwijt. Tot doorleven nauwelijks bereid. Mijn hart was zo verwond.

Ik ben de tuin diep ingegaan. Eerst bang nog te verdwalen. Gedachten die maar malen. Een stem die riep mijn naam.

Kostbare schat in mij verborgen. Mocht ik ontdekken deze week. Wat eerst alleen maar donker leek Gloort nu als nieuwe morgen

Lieve Ricky en Jan bedankt voor een “kostbare”week, ook alle broeders van Megen en mijn mede-tochtgenoten bedankt.

Trudy
2015-07-02T16:12:58+00:00
Er is zoveel gebeurd dat ik het gewoon moeilijk vind om te kiezen. Allereerst heb ik me vooral heel erg thuis en welkom gevoeld, in de warme sfeer van het klooster, het zo integer begeleiden van ons door jullie beiden, waardoor ik me heel verbonden heb gevoeld met iedereen ook al spraken we nauwelijks met elkaar en wisten we heel weinig van elkaars achtergrond. Ik had een bijbel meegenomen van thuis waarvan ik moet zeggen dat ik daar bijna nooit in las. Nu ligt deze bijbel naast mijn bed en vind ik het fijn om daar elke dag toch iets uit te lezen. Er zijn ogenblikken geweest tijdens de retraite dat ik me intens gelukkig heb gevoeld, bijna of het te veel was. Zoveel geluk voelen dat kan bijna niet en toch heb ik dit ervaren. Er waren ook momenten van tranen, soms van verdriet, soms van ontroering. Ik heb me aangeraakt gevoeld door, hoe zal ik het zeggen, iets wat boven het gewone persoonlijke uitgaat, voor mij toch de God in mij. Hieraan terugdenkend kan ik me alleen maar heel dankbaar voelen en door deze ervaring is mijn vertrouwen meer verdiept. Ook in moeilijkere tijden weet ik, ik ben niet alleen, in mij is iets wat groter is dan mijn persoonlijke ikje. Onder alle storm aan de oppervlakte is daar een plek waar gewoon rust is en waar het stil is. De stilte in de retraite en het even niet meer hoeven zorgen voor allerlei dagelijkse dingen, hebben er zeker aan bijgedragen dat ik deze plek in mij kon gaan voelen. Even niet meer nadenken over alle zorgen van thuis en deze loslaten, iets wat voor mij heel moeilijk is. Aan het einde van de week heb ik een gedichtje gemaakt wat eea nog eens beschrijft. Ik lag aan...

Brood voor onderweg

Ik heb de retraiteweek als heel bijzonder ervaren. De stilte, rust en inkeer deden me heel goed. De gesprekken, waren heel fijn en raakten me. Ze kwamen op het juiste moment en hebben me weer op de goede weg gezet. Af en toe dreig ik af te glijden...dan denk ik weer aan onze gesprekken en de teksten waar wij over spraken. Die laat ik dan weer door me heen gaan, en dat is troostend; voor mij 'brood voor onderweg'. En als het brood dreigt op te raken, dan kom ik gewoon weer een keer terug!

Dank voor deze bijzonder mooie week!

Ineke Kets
2015-12-22T17:33:06+00:00
Ik heb de retraiteweek als heel bijzonder ervaren. De stilte, rust en inkeer deden me heel goed. De gesprekken, waren heel fijn en raakten me. Ze kwamen op het juiste moment en hebben me weer op de goede weg gezet. Af en toe dreig ik af te glijden...dan denk ik weer aan onze gesprekken en de teksten waar wij over spraken. Die laat ik dan weer door me heen gaan, en dat is troostend; voor mij 'brood voor onderweg'. En als het brood dreigt op te raken, dan kom ik gewoon weer een keer terug! Dank voor deze bijzonder mooie week! Ineke Kets

..als iets moois ervaren

Het was voor het eerst dat ik een stille retraite (of hoe dan ook, een retraite) meemaakte. Ik heb de stilte, in combinatie met de begeleidende gesprekken, als iets heel moois ervaren. Het heeft me heel veel gebracht. Het was een bijzondere week voor mij die veel heeft bijgedragen aan mijn ontwikkeling. Daarnaast was het ook heel leuk en interessant om deel te nemen aan het leven in het klooster. Een prachtige plek met integere mensen.

Ik hoop dat ik met mijn berichtje iemand die nog aarzelt, over de streep kan trekken om het ook te gaan meemaken.

Vriendelijke groet,

Mary
2015-07-02T16:06:04+00:00
Het was voor het eerst dat ik een stille retraite (of hoe dan ook, een retraite) meemaakte. Ik heb de stilte, in combinatie met de begeleidende gesprekken, als iets heel moois ervaren. Het heeft me heel veel gebracht. Het was een bijzondere week voor mij die veel heeft bijgedragen aan mijn ontwikkeling. Daarnaast was het ook heel leuk en interessant om deel te nemen aan het leven in het klooster. Een prachtige plek met integere mensen. Ik hoop dat ik met mijn berichtje iemand die nog aarzelt, over de streep kan trekken om het ook te gaan meemaken. Vriendelijke groet, Mary

Bijzondere sfeer in de kloosterkerk

Een dag terug van de retraite en er schieten alleen maar positieve gedachten hierover door mijn hoofd:
de liefdevolle zorgzame begeleiding,
het fijne onderkomen, mooie bosrijke omgeving;
en meer speciaal de bijzondere sfeer in de kloosterkerk
waar je “gemakkelijker” in de stilte bij jezelf kunt komen.
Met deze mooie bagage kan ik in het gewone leven buiten het klooster nog een tijd vooruit.

Petra
2015-07-02T16:09:13+00:00
Een dag terug van de retraite en er schieten alleen maar positieve gedachten hierover door mijn hoofd: de liefdevolle zorgzame begeleiding, het fijne onderkomen, mooie bosrijke omgeving; en meer speciaal de bijzondere sfeer in de kloosterkerk waar je “gemakkelijker” in de stilte bij jezelf kunt komen. Met deze mooie bagage kan ik in het gewone leven buiten het klooster nog een tijd vooruit. Petra

…heb het als verrijkend ervaren

Ik mocht een stille retraite meemaken in Megen en heb het als verrijkend ervaren.

Het prachtige oude klooster, de mooie broeders en het stille programma maakten dat ik mij vanaf het begin thuis voelde, ook al was ik van te voren best gespannen of ik het zou ‘kunnen’.

Het dagelijkse ritme van de gebeden met de broeders, de maaltijden en het programma van de stille retraite (o.a. meditatie en een dagelijks coachgesprekje) gaf een veilig gevoel en bood ook ruimte om met je eigen thema’s bezig te zijn. Daarbij heb ik weer eens intensief de rijkdom van de bijbel en het gebed ervaren. Daarin word je meegenomen door de broeders en hoef je niet zelf het wiel uit te vinden. En dan niet te vergeten de oevers van de Maas voor een dagelijkse wandeling. Adembenemend mooi!
Liefs, Adrienne
2015-07-02T15:16:16+00:00
Ik mocht een stille retraite meemaken in Megen en heb het als verrijkend ervaren. Het prachtige oude klooster, de mooie broeders en het stille programma maakten dat ik mij vanaf het begin thuis voelde, ook al was ik van te voren best gespannen of ik het zou ‘kunnen’. Het dagelijkse ritme van de gebeden met de broeders, de maaltijden en het programma van de stille retraite (o.a. meditatie en een dagelijks coachgesprekje) gaf een veilig gevoel en bood ook ruimte om met je eigen thema’s bezig te zijn. Daarbij heb ik weer eens intensief de rijkdom van de bijbel en het gebed ervaren. Daarin word je meegenomen door de broeders en hoef je niet zelf het wiel uit te vinden. En dan niet te vergeten de oevers van de Maas voor een dagelijkse wandeling. Adembenemend mooi! Liefs, Adrienne

Ontroerd, maar vooral dankbaar

Nog steeds ontroerd, maar vooral dankbaar ben ik voor de geweldig mooie retraite bij de zusters trappistinnen, waar ik zoveel genaden van de goede God heb mogen ontvangen.

laudate.tk
2015-07-02T15:45:54+00:00
Nog steeds ontroerd, maar vooral dankbaar ben ik voor de geweldig mooie retraite bij de zusters trappistinnen, waar ik zoveel genaden van de goede God heb mogen ontvangen. laudate.tk

Vol nieuwe inspiratie, en met veel goede moed

Het was een indrukwekkende week. De pure stilte in de Hof van Lof. De stilte in het klooster. De gastvrijheid van de broeders. De begeleiding van Ricky/Jan, die mij woorden aanreikten om over te mediteren. De vragen onder de meditatieve teksten hebben mij geholpen om goed te realiseren wat de woorden inhoudelijk voor mij betekenden. Het was een rijkdom voor de geest om een week lang in “jezelf” te kruipen en te zien en te voelen en te beleven: “waar sta ik tegenover/in/met het Goddelijke”. De getijden zingen in de kloosterkerk samen met de broeders verhevigden de inspiratie om de weg beter te zoeken naar de Bron, naar het Goddelijke in mij. Het was goed met de groep samen in stilte verbonden te zijn. De meditatieruimte in het klooster was een uitstekende plek om samen te mediteren, om samen te bidden, om samen de afsluiting op zondagmorgen, tijdens de Eucharistieviering, te vieren. Vol nieuwe inspiratie, en met veel goede moed, om op mijn gekozen pad, verder te gaan, nam ik afscheid van deze mooi plek in Megen.

Lyda
2015-07-02T16:15:10+00:00
Het was een indrukwekkende week. De pure stilte in de Hof van Lof. De stilte in het klooster. De gastvrijheid van de broeders. De begeleiding van Ricky/Jan, die mij woorden aanreikten om over te mediteren. De vragen onder de meditatieve teksten hebben mij geholpen om goed te realiseren wat de woorden inhoudelijk voor mij betekenden. Het was een rijkdom voor de geest om een week lang in “jezelf” te kruipen en te zien en te voelen en te beleven: “waar sta ik tegenover/in/met het Goddelijke”. De getijden zingen in de kloosterkerk samen met de broeders verhevigden de inspiratie om de weg beter te zoeken naar de Bron, naar het Goddelijke in mij. Het was goed met de groep samen in stilte verbonden te zijn. De meditatieruimte in het klooster was een uitstekende plek om samen te mediteren, om samen te bidden, om samen de afsluiting op zondagmorgen, tijdens de Eucharistieviering, te vieren. Vol nieuwe inspiratie, en met veel goede moed, om op mijn gekozen pad, verder te gaan, nam ik afscheid van deze mooi plek in Megen. Lyda

Het voelt alsof ik hier altijd kan blijven

Een bijzondere week, waarin ik bewoog van “wat doe ik hier”, via “ik wil nu wel naar huis”, naar “het voelt alsof ik hier altijd kan blijven”.

Het mooie vind ik dat ieder zijn/haar eigen spoor gaat. Voor mij persoonlijk geldt dat het kloosterritme en de stille kerk (na wat wennen) me een krachtige, bewoonde stilte in mezelf gegeven hebben, die ik zal proberen lang te onderhouden.

Bij de afronding van de week schreef ik twee rondelen:

Het gebeurt aan mij, niet door mij
Ik vertrouw op U, Heer
U leidt mijn weg
Het gebeurt aan mij, niet door mij
Niet mijn keuzes, niet mijn werk
maar gebogen knieen en open handen
Ik vertrouw op U, Heer
Het gebeurt aan mij, niet door mij

Als ik bij U ben wordt het stil
Vervul en draag mij, Heer
Dankbaarheid en liefde – liefde!
Als ik bij U ben wordt het stil
Flarden van Uw woorden in mijn hoofd
Vruchten van Uw liefde in mijn hart
Vervul en draag mij, Heer
Als ik bij U ben, wordt het stil

Sarine Zijderveld
2015-07-02T15:50:50+00:00
Een bijzondere week, waarin ik bewoog van “wat doe ik hier”, via “ik wil nu wel naar huis”, naar “het voelt alsof ik hier altijd kan blijven”. Het mooie vind ik dat ieder zijn/haar eigen spoor gaat. Voor mij persoonlijk geldt dat het kloosterritme en de stille kerk (na wat wennen) me een krachtige, bewoonde stilte in mezelf gegeven hebben, die ik zal proberen lang te onderhouden. Bij de afronding van de week schreef ik twee rondelen: Het gebeurt aan mij, niet door mij Ik vertrouw op U, Heer U leidt mijn weg Het gebeurt aan mij, niet door mij Niet mijn keuzes, niet mijn werk maar gebogen knieen en open handen Ik vertrouw op U, Heer Het gebeurt aan mij, niet door mij Als ik bij U ben wordt het stil Vervul en draag mij, Heer Dankbaarheid en liefde – liefde! Als ik bij U ben wordt het stil Flarden van Uw woorden in mijn hoofd Vruchten van Uw liefde in mijn hart Vervul en draag mij, Heer Als ik bij U ben, wordt het stil Sarine Zijderveld

Op Adem komen

Een kinderhand is gauw gevuld.
Volwassenen kunnen er nooit genoeg van krijgen.
Er blijft altijd iets te wensen over.

De stille retraite is een gelegenheid om alle wensen voor de toekomst,
alle bagage van ons verleden onder de loep te nemen.
We kunnen voor even de zware rugzak van het alledaagse leven afdoen.
Op adem komen in het moment.
Onze toevlucht zoeken in de oase van het minderbroederklooster in Megen

De vaste, regelmatige orde van de dag, de koorgebeden en maaltijden samen met franciscaner broeders,
onze eigen retraitebijeenkomsten en de individuele gesprekken met onze twee begeleiders scheppen rust en ruimte.
Zo opent zich een mogelijkheid om gehoor te geven aan een stem diep in ons binnenste,
die we door de dagelijkse drukte maar al te graag de mond snoeren.

En laat dat nu geweldig aansluiten op het motto van de bezinningsdagen: ‘Let goed op hoe je luistert!’ (Lucas 8,18a)

Bij aankomst in het klooster zitten we wat onwennig naar elkaar te kijken
en omdat we allemaal verlangen naar deze stille retraite,
maken we elkaar en Jan en Ricky, die ons op deze tocht zullen begeleiden,
deelgenoot van onze intenties.

En dan zwijg je bijna een week lang met en naast elkaar en in die stilte groeien we als boompjes in een beschutte boomgaard.
We wortelen in gebed, zang en meditatie. Onze takken worden bewogen door de adem van de Geest.
En ook de Geest van de heilige Franciscus wordt haast tastbaar in dit oude klooster.
Wanneer tenslotte de stilte wordt ‘gebroken’ – een kostbaar en intiem moment – blijken we naar elkaar te zijn toegegroeid.

Bij het afscheid voel ik me lichter. De zware rugzak waarmee ik arriveerde heb ik onderzocht;
veel ervan heb ik weggedaan, losgelaten. Hoe minder ik bezit, hoe minder ik heb te verliezen.
En wat mij rest kan ik uit handen geven, vertrouwend dat mij van Hogerhand wordt gegeven wat ik nodig heb.
Hoe meer ik mijzelf geef, wegschenk, hoe meer ruimte er in me ontstaat om te ontvangen:
In dankbaarheid en liefde.

Monica Bot
2015-07-02T16:07:45+00:00
Een kinderhand is gauw gevuld. Volwassenen kunnen er nooit genoeg van krijgen. Er blijft altijd iets te wensen over. De stille retraite is een gelegenheid om alle wensen voor de toekomst, alle bagage van ons verleden onder de loep te nemen. We kunnen voor even de zware rugzak van het alledaagse leven afdoen. Op adem komen in het moment. Onze toevlucht zoeken in de oase van het minderbroederklooster in Megen De vaste, regelmatige orde van de dag, de koorgebeden en maaltijden samen met franciscaner broeders, onze eigen retraitebijeenkomsten en de individuele gesprekken met onze twee begeleiders scheppen rust en ruimte. Zo opent zich een mogelijkheid om gehoor te geven aan een stem diep in ons binnenste, die we door de dagelijkse drukte maar al te graag de mond snoeren. En laat dat nu geweldig aansluiten op het motto van de bezinningsdagen: ‘Let goed op hoe je luistert!’ (Lucas 8,18a) Bij aankomst in het klooster zitten we wat onwennig naar elkaar te kijken en omdat we allemaal verlangen naar deze stille retraite, maken we elkaar en Jan en Ricky, die ons op deze tocht zullen begeleiden, deelgenoot van onze intenties. En dan zwijg je bijna een week lang met en naast elkaar en in die stilte groeien we als boompjes in een beschutte boomgaard. We wortelen in gebed, zang en meditatie. Onze takken worden bewogen door de adem van de Geest. En ook de Geest van de heilige Franciscus wordt haast tastbaar in dit oude klooster. Wanneer tenslotte de stilte wordt ‘gebroken’ – een kostbaar en intiem moment – blijken we naar elkaar te zijn toegegroeid. Bij het afscheid voel ik me lichter. De zware rugzak waarmee ik arriveerde heb ik onderzocht; veel ervan heb ik weggedaan, losgelaten. Hoe minder ik bezit, hoe minder ik heb te verliezen. En wat mij...

Een rijke schat aan ervaringen mee gekregen op mijn levenspad…

…ik besefte dat ik nog wilde reageren op de onvergetelijke dagen in Megen. Het is en was weer zo druk in mijn leven van alle dag. Ik ben intussen al drie keer verkast, koffers in en uit pakken, installeren en aan het werk. Wat is er over gebleven van al mijn goede voornemens? Weinig maar tegelijk misschien meer dan ik in eerste instantie denk.

Ik had mezelf al niet te veel en te hoge doelen gesteld want het inpassen in het gewone leven is lastig als die dagen vol zijn en regelmaat ontbreekt. Toch heb ik aan deze retraite ook het volste vertrouwen over gehouden dat God zijn werk in en met mij wel zal blijven doen. Waar het op aan komt is zoveel mogelijk discipline aanbrengen binnen de (beperkte) mogelijkheden die ik heb. Soms heb ik wel een heimweegevoel naar de rust, stilte, franciscaanse gastvrijheid en spiritualiteit, de kracht van de groep….

Het was weer een heel mooie ervaring. Zulke verschillende mensen die ik vooral in hun stilte zo veel beter (wezenlijker) heb leren kennen. Jullie Ricky en Jan hadden een bescheiden maar bezielende wijze om er voor ons zijn. Ik arme pelgrim heb weer een rijke schat aan ervaringen mee gekregen op mijn levenspad… Ik kan weer vooruit maar hoop wanneer het nodig zal zijn, weer eens bij te komen tanken in de oase die ik heb mogen ervaren.

Aan alle deelnemers en jullie Ricky en Jan duizend maal dank!

Met vriendelijke groet, Maria
2015-07-02T16:14:15+00:00
…ik besefte dat ik nog wilde reageren op de onvergetelijke dagen in Megen. Het is en was weer zo druk in mijn leven van alle dag. Ik ben intussen al drie keer verkast, koffers in en uit pakken, installeren en aan het werk. Wat is er over gebleven van al mijn goede voornemens? Weinig maar tegelijk misschien meer dan ik in eerste instantie denk. Ik had mezelf al niet te veel en te hoge doelen gesteld want het inpassen in het gewone leven is lastig als die dagen vol zijn en regelmaat ontbreekt. Toch heb ik aan deze retraite ook het volste vertrouwen over gehouden dat God zijn werk in en met mij wel zal blijven doen. Waar het op aan komt is zoveel mogelijk discipline aanbrengen binnen de (beperkte) mogelijkheden die ik heb. Soms heb ik wel een heimweegevoel naar de rust, stilte, franciscaanse gastvrijheid en spiritualiteit, de kracht van de groep…. Het was weer een heel mooie ervaring. Zulke verschillende mensen die ik vooral in hun stilte zo veel beter (wezenlijker) heb leren kennen. Jullie Ricky en Jan hadden een bescheiden maar bezielende wijze om er voor ons zijn. Ik arme pelgrim heb weer een rijke schat aan ervaringen mee gekregen op mijn levenspad… Ik kan weer vooruit maar hoop wanneer het nodig zal zijn, weer eens bij te komen tanken in de oase die ik heb mogen ervaren. Aan alle deelnemers en jullie Ricky en Jan duizend maal dank! Met vriendelijke groet, Maria

Het was alsof een zachte hand op mijn hoofd lag…

Het was alsof een zachte hand op mijn hoofd lag, die mij rust en vrede gaf.

Ricky, met wie ik elke dag een gesprek had, spiegelde wat ik opgeschreven en getekend had en reikte mij gedichten en citaten aan, waardoor gedachten en gevoelens een plek kregen.

Ook het bidden samen met de broeders, de eucharistievieringen, de meditaties, de dagopeningen droegen ertoe bij dat ik aan het eind van de week ‘gezuiverd’ naar huis ging.

Dit werkt nog steeds door. Elke dag sta ik even stil en bid, waarbij dat wat mij aangereikt is tijdens de retraite, door blijft klinken.

Tineke
2015-07-02T15:40:41+00:00
Het was alsof een zachte hand op mijn hoofd lag, die mij rust en vrede gaf. Ricky, met wie ik elke dag een gesprek had, spiegelde wat ik opgeschreven en getekend had en reikte mij gedichten en citaten aan, waardoor gedachten en gevoelens een plek kregen. Ook het bidden samen met de broeders, de eucharistievieringen, de meditaties, de dagopeningen droegen ertoe bij dat ik aan het eind van de week ‘gezuiverd’ naar huis ging. Dit werkt nog steeds door. Elke dag sta ik even stil en bid, waarbij dat wat mij aangereikt is tijdens de retraite, door blijft klinken. Tineke

Het Oog van de storm

Wervelend kwam ik binnen
door het oog van de naald.
Benauwd en verstopt in mijn hoofd.
Als boomblaadjes waren mijn zorgen:
de herfst liet ze een voor een los.
Stil vielen ze in de aarde,
voedsel voor groei in het voorjaar.

en nu…

De takken kaalgewaaid,
de zorgen uit handen gegeven,
geworteld in de aarde;
laat nu de Geest maar waaien,
adem van boven
die nieuw leven wekt.

Monica de Bot
2015-07-02T16:08:13+00:00
Wervelend kwam ik binnen door het oog van de naald. Benauwd en verstopt in mijn hoofd. Als boomblaadjes waren mijn zorgen: de herfst liet ze een voor een los. Stil vielen ze in de aarde, voedsel voor groei in het voorjaar. en nu… De takken kaalgewaaid, de zorgen uit handen gegeven, geworteld in de aarde; laat nu de Geest maar waaien, adem van boven die nieuw leven wekt. Monica de Bot

Gods nabijheid heel dichtbij ervaren…

Van 9-15 maart heb ik de stille retraite mogen volgen in Megen bij de minderbroeders franciscanen. Nog nooit zulke lieve broeders ontmoet. Zij zorgden ervoor dat ik mij al snel thuis voelde in hun klooster.

Zelf heb ik een zwaar halfjaar achter de rug en mijn verlangen naar deze week werd steeds groter. Het zou mijn week worden. Alleen even zorgen voor mij zelf. Het thema van deze week vond ik grandioos: “de zevende dag rustte Hij”. Het besef dat ik zeven dagen mocht rustten voelde als een oase. Dinsdag opende God mijn ogen weer voor al het moois wat Hij mij wilde laten zien en waar ik van mocht genieten. Wat doen wij onszelf tekort om gehaast door het leven te gaan.

Ik merk dat ik bewuster ben geworden om mijn best te doen om niet met de snelheid van de wereld mee te gaan. Eén week in de stilte heeft mij genoeg handvaten daarvoor gegeven. Deze week nog kwamen wij: mijn dochter, man en ik uit Het UMC in Utrecht en iedereen liep gehaast; ook wij. Ik zei: waarom zo snel lopen en paste mijn tempo aan en mijn dochter deed mee. Zij bevestigde precies wat ik ervoer tijdens die stille week. ‘Mam’ zei ze, nu ik wat langzamer loop kan ik nog langer genieten van die paarden daar in de wei. De meeste mensen liepen met hun blik vooruit in alle haast en zagen het niet.

Gods nabijheid heel dichtbij ervaren is wat in deze week voor mij centraal stond. Hij bevestigde mij met teksten en liederen. De meditaties en getijdengebeden hebben mij handvaten gegeven om de rust in mijzelf die God in mij heeft gelegd, te bewaren en te bewaken.

Ook bijzonder om te ervaren is de band die je opbouwt met elkaar in stilte. Op het moment dat het verbroken werd was het net of je elkaar al jaren kende. Heel bijzonder. Ook de gesprekken met onze begeleidsters Ricky en Sarine waren enorm waardevol. Ik kijk er dankbaar op terug.

Ik wil afsluiten met een regel uit een lied dat in mij opkwam die week. Het is afgeleid uit Psalm 139 wat tevens mijn lijfpsalm is sinds ik een jaar of tien was.

Ik dank U voor dit wonder Heer,


Dat U mijn leven kent,


En wat er ook gebeuren zal,


Dat U steeds bij mij bent.


Vrede en alle goeds,

Joyce
2015-04-22T07:57:59+00:00
Van 9-15 maart heb ik de stille retraite mogen volgen in Megen bij de minderbroeders franciscanen. Nog nooit zulke lieve broeders ontmoet. Zij zorgden ervoor dat ik mij al snel thuis voelde in hun klooster. Zelf heb ik een zwaar halfjaar achter de rug en mijn verlangen naar deze week werd steeds groter. Het zou mijn week worden. Alleen even zorgen voor mij zelf. Het thema van deze week vond ik grandioos: “de zevende dag rustte Hij”. Het besef dat ik zeven dagen mocht rustten voelde als een oase. Dinsdag opende God mijn ogen weer voor al het moois wat Hij mij wilde laten zien en waar ik van mocht genieten. Wat doen wij onszelf tekort om gehaast door het leven te gaan. Ik merk dat ik bewuster ben geworden om mijn best te doen om niet met de snelheid van de wereld mee te gaan. Eén week in de stilte heeft mij genoeg handvaten daarvoor gegeven. Deze week nog kwamen wij: mijn dochter, man en ik uit Het UMC in Utrecht en iedereen liep gehaast; ook wij. Ik zei: waarom zo snel lopen en paste mijn tempo aan en mijn dochter deed mee. Zij bevestigde precies wat ik ervoer tijdens die stille week. ‘Mam’ zei ze, nu ik wat langzamer loop kan ik nog langer genieten van die paarden daar in de wei. De meeste mensen liepen met hun blik vooruit in alle haast en zagen het niet. Gods nabijheid heel dichtbij ervaren is wat in deze week voor mij centraal stond. Hij bevestigde mij met teksten en liederen. De meditaties en getijdengebeden hebben mij handvaten gegeven om de rust in mijzelf die God in mij heeft gelegd, te bewaren en te bewaken. Ook bijzonder om te ervaren is de band die je opbouwt met elkaar in stilte. Op het moment dat het verbroken werd was...

IK BEN ER STEVIG DOOR GEVOED

De nagalm van de stilteretraite is boven mijn verwachtingen. Ik voel de heilzame uitwerking van de Stille week.
Ik ben er stevig door gevoed.
Mijn innerlijk is rustig.

Tegenover niemand verzwijg ik mijn Stille Week, maar hoe ik erover vertel, verschilt per persoon. Aan de meesten vertel ik hoe een dergelijke week verloopt en hoe heilzaam het is. Slechts een enkeling krijgt te horen wat met name de thema’s met mij gedaan hebben.

Zie, ik ga iets nieuws verrichten, (het is al begonnen, merk je het niet)

volharden
vrij, blij zijn
vruchtbaarheid
vertrouwen
vrede

Voor mijn kinderen ( 2 zoons van 27 jaar) had ik een gewijd palmtakje meegenomen en door dat takje is het gesprek over God en geloof met hen op gang gekomen. Het voelt als diepe vreugde.

Ik wens jullie gezegende Paasdagen

en tot ziens of tot horens via de mail

In freonlike groet fan Klaske Scholte
2015-07-02T15:42:00+00:00
De nagalm van de stilteretraite is boven mijn verwachtingen. Ik voel de heilzame uitwerking van de Stille week. Ik ben er stevig door gevoed. Mijn innerlijk is rustig. Tegenover niemand verzwijg ik mijn Stille Week, maar hoe ik erover vertel, verschilt per persoon. Aan de meesten vertel ik hoe een dergelijke week verloopt en hoe heilzaam het is. Slechts een enkeling krijgt te horen wat met name de thema’s met mij gedaan hebben. Zie, ik ga iets nieuws verrichten, (het is al begonnen, merk je het niet) volharden vrij, blij zijn vruchtbaarheid vertrouwen vrede Voor mijn kinderen ( 2 zoons van 27 jaar) had ik een gewijd palmtakje meegenomen en door dat takje is het gesprek over God en geloof met hen op gang gekomen. Het voelt als diepe vreugde. Ik wens jullie gezegende Paasdagen en tot ziens of tot horens via de mail In freonlike groet fan Klaske Scholte

Vertrouwen, gewaarzijn, uitstralen

Stilte vertrouwen
Kleurend blad jij geeft het aan
verandering is

Stilte gewaarzijn
mistsluier over velden
opeens ben je weg

Stilte uitstralen
langzame zonsondergang
adem der natuur

Een heel hartelijke groet en alle goeds,

Marianna M. Zorge
2015-07-02T15:49:14+00:00
Stilte vertrouwen Kleurend blad jij geeft het aan verandering is Stilte gewaarzijn mistsluier over velden opeens ben je weg Stilte uitstralen langzame zonsondergang adem der natuur Een heel hartelijke groet en alle goeds, Marianna M. Zorge

Voor mij was het intens en eigenlijk wat veel

Veel dank aan de begeleiders, met name Ricky, die mij begeleidde en de broeders voor hun gastvrijheid.

Voor mij was het intens en eigenlijk wat veel. Niet iedereen kan evenveel aan; eenmaal thuis was ik erg moe en moest veel verwerken.

De maandag ging nog wel, maar nu – dinsdag – heb ik me overal voor afgemeld en ben een dag “stil” thuis om alles te verwerken.

Ben benieuwd hoe het in een ander jaargetijde (juni of september) zal zijn, als je meer naar buiten kunt.

Het vreemde is, dat ik na een “stille” week en dag “stil” thuis moet zijn, om het in mijn eigen tempo te laten bezinken.

Dank en groet van Annemieke
2015-07-02T16:11:08+00:00
Veel dank aan de begeleiders, met name Ricky, die mij begeleidde en de broeders voor hun gastvrijheid. Voor mij was het intens en eigenlijk wat veel. Niet iedereen kan evenveel aan; eenmaal thuis was ik erg moe en moest veel verwerken. De maandag ging nog wel, maar nu – dinsdag – heb ik me overal voor afgemeld en ben een dag “stil” thuis om alles te verwerken. Ben benieuwd hoe het in een ander jaargetijde (juni of september) zal zijn, als je meer naar buiten kunt. Het vreemde is, dat ik na een “stille” week en dag “stil” thuis moet zijn, om het in mijn eigen tempo te laten bezinken. Dank en groet van Annemieke

De stilte ervaren… Ik neem de stilte mee

Van 9-15 maart heb ik de stille retraite gedaan bij de franciscaanse broeders in Megen.

Vooraf was ik wat gespannen en niet meer helemaal zeker waarom ik dit ook weer zo graag wilde. Wel, zodra ik de drempel van het klooster over was, wist ik het weer. Stilte ervaren, buiten mijzelf en in mijzelf.

De stilte in mijzelf ervaren duurde een paar dagen, eerst stormde het nogal binnen in mij. Maar de rust, de aanwezigheid van mijn mederetraitanten en niet als laatste de dagelijkse begeleidingsgesprekken, de meditaties, en de dagelijks meegegeven teksten van Sarine en Ricky lieten me voelen wat ik al lang vermoedde: de liefde van God voor mij en Zijn constante aanwezigheid in mijn leven. En de acceptatie van mezelf dat ik mag zijn zoals ik ben.

Het samen leven met de broeders, hun warme aanwezigheid, heeft daaraan ook bijgedragen.

Dank je wel lieve mederetraitanten, voor jullie “Zijn” in deze week. Het is verbazend hoe sterk je je met anderen verbonden kunt voelen zonder te spreken.

Dank je wel Sarine en Ricky voor jullie liefdevolle begeleiding, jullie teksten en thema’s waarmee we elke dag weer verder konden. En waarmee we nu nog verder kunnen in het dagelijks leven. Ik neem de stilte mee.........

Selma
2015-07-02T14:40:14+00:00
Van 9-15 maart heb ik de stille retraite gedaan bij de franciscaanse broeders in Megen. Vooraf was ik wat gespannen en niet meer helemaal zeker waarom ik dit ook weer zo graag wilde. Wel, zodra ik de drempel van het klooster over was, wist ik het weer. Stilte ervaren, buiten mijzelf en in mijzelf. De stilte in mijzelf ervaren duurde een paar dagen, eerst stormde het nogal binnen in mij. Maar de rust, de aanwezigheid van mijn mederetraitanten en niet als laatste de dagelijkse begeleidingsgesprekken, de meditaties, en de dagelijks meegegeven teksten van Sarine en Ricky lieten me voelen wat ik al lang vermoedde: de liefde van God voor mij en Zijn constante aanwezigheid in mijn leven. En de acceptatie van mezelf dat ik mag zijn zoals ik ben. Het samen leven met de broeders, hun warme aanwezigheid, heeft daaraan ook bijgedragen. Dank je wel lieve mederetraitanten, voor jullie “Zijn” in deze week. Het is verbazend hoe sterk je je met anderen verbonden kunt voelen zonder te spreken. Dank je wel Sarine en Ricky voor jullie liefdevolle begeleiding, jullie teksten en thema’s waarmee we elke dag weer verder konden. En waarmee we nu nog verder kunnen in het dagelijks leven. Ik neem de stilte mee......... Selma

‘zoektocht’ naar mijn eigen ziel

Zoals het bij mij meestal het geval is, begint zich de betekenis van het gebeuren pas na enige tijd te ontvouwen. Zelf nu kan ik nog moeilijk aangeven wat dat voor de retraite in Megen is geweest. Ik weet in ieder geval dat het de Bijbel, en m.n. het evangelie, een nieuwe betekenis voor me gekregen heeft sinds de retraite.

Ik heb het gevoel in mijn leven een innige relatie met Jiddu Krishnamurti opgebouwd te hebben, door me open te stellen voor zijn visie, werk en leven. Hetzelfde begint zich nu af te tekenen met Jezus. Zij zijn feitelijk een en dezelfde. Ik denk dat in ieder mens een dergelijke ziel schuilt. In ‘zoektocht’ naar mijn eigen ziel is deze retraite absoluut van waarde geweest. Daarvoor dank aan jullie allen.

Het ga jullie goed op jullie weg. Ik draag jullie een warm hart toe.

Marc
2015-07-02T16:12:01+00:00
Zoals het bij mij meestal het geval is, begint zich de betekenis van het gebeuren pas na enige tijd te ontvouwen. Zelf nu kan ik nog moeilijk aangeven wat dat voor de retraite in Megen is geweest. Ik weet in ieder geval dat het de Bijbel, en m.n. het evangelie, een nieuwe betekenis voor me gekregen heeft sinds de retraite. Ik heb het gevoel in mijn leven een innige relatie met Jiddu Krishnamurti opgebouwd te hebben, door me open te stellen voor zijn visie, werk en leven. Hetzelfde begint zich nu af te tekenen met Jezus. Zij zijn feitelijk een en dezelfde. Ik denk dat in ieder mens een dergelijke ziel schuilt. In ‘zoektocht’ naar mijn eigen ziel is deze retraite absoluut van waarde geweest. Daarvoor dank aan jullie allen. Het ga jullie goed op jullie weg. Ik draag jullie een warm hart toe. Marc

Weten dat je bemind bent…

Een van mijn ervaringen van ouder worden - ik ben nu 72 - is een groeiend
verlangen naar stilte.
En deze stille retraite was een welkom antwoord op dat verlangen.
Stilte is natuurlijk veel meer dan alleen maar de afwezigheid van lawaai,
tot rust komen, even weg van de 'sociale media'.
Stilte maakt je gevoeliger voor al het schoons om je heen - de prachtige
natuur rond de abdij waar we verbleven.
En die prachtige, fijnzinnig ingerichte kapel.
Stilte maakt je ontvankelijker om te luisteren met je hart.
En zo die Stem te horen, soms even.
Zoals Jakob in het Eerste ('Oude') Testament worstelend met de vreemdeling
- een engel?
Met dan die vraag: Hoe heet je? Wat is je naam?
Je naam mogen noemen.
En weten diep in die stilte dat je bemind bent. Er zijn mag.
Een nieuw begin voor mij, nu ik na een operatie voor prostaatkanker gevolgd
door bestraling 'er weer mag zijn'
Extra speeltijd, verlenging, zoals een goede bekende het noemde.
Om stil van te worden.

Fons Eppink

 

Een Engels gedicht dat Fons dierbaar is, staat op de pagina Verzamelde gedichten onder de titel 'Volksverhaal' met de eigen vertaling van Fons. Om het gedicht in de diepte te vatten en ook de vorm te verstaan is het nodig te weten dat de dichter R.S. Thomas zijn inspiratie haalde uit het sprookje van Grimm Raponsje. Hij geeft er een diepe betekenis aan. (Het sprookje zelf is te vinden op internet. http://www.grimmstories.com/nl/grimm_sprookjes/raponsje_rapunzel) Korte verklaring: De vlechten, als een soort ladder zijn uitgedrukt in de vorm van het gedicht.

In het gedicht is een ervaring uitgedrukt die herkenbaar is voor mensen die op zoek zijn naar bevestiging van de verbinding met God. Een verhaal over verlangen, liefde, pijn, gemis, trouw, genezing en overvloedige vervulling.

 

Folk Tale


Prayers like gravel
Flung at the sky's window
hoping to attract
the loved one's
attention.But without
visible plaits to let
down for the believer
to climb up,
to what purpose open
that far casement?
I would
have refrained long since
but that peering once
through my locked fingers
I thought that I detected
the movement of a curtain


R.S. Thomas


Volksverhaal


Gebeden als kiezels
omhoog geworpen naar het hemel’s
venster, in de hoop de aandacht
te trekken van
de geliefde. Maar zonder
zichtbare vlechten
neergelaten voor de gelovige
om naar boven te klimmen,
wat voor nut
dat openstaand venster?
Ik zou
al lang hebben opgegeven
als ik turend een keer
tussen mijn verstrengelde vingers door
niet had gemeend
het gordijn te zien bewegen.


R.S.Thomas, vertaling Fons Eppink

2015-09-06T18:29:22+00:00
Een van mijn ervaringen van ouder worden - ik ben nu 72 - is een groeiend verlangen naar stilte. En deze stille retraite was een welkom antwoord op dat verlangen. Stilte is natuurlijk veel meer dan alleen maar de afwezigheid van lawaai, tot rust komen, even weg van de 'sociale media'. Stilte maakt je gevoeliger voor al het schoons om je heen - de prachtige natuur rond de abdij waar we verbleven. En die prachtige, fijnzinnig ingerichte kapel. Stilte maakt je ontvankelijker om te luisteren met je hart. En zo die Stem te horen, soms even. Zoals Jakob in het Eerste ('Oude') Testament worstelend met de vreemdeling - een engel? Met dan die vraag: Hoe heet je? Wat is je naam? Je naam mogen noemen. En weten diep in die stilte dat je bemind bent. Er zijn mag. Een nieuw begin voor mij, nu ik na een operatie voor prostaatkanker gevolgd door bestraling 'er weer mag zijn' Extra speeltijd, verlenging, zoals een goede bekende het noemde. Om stil van te worden. Fons Eppink   Een Engels gedicht dat Fons dierbaar is, staat op de pagina Verzamelde gedichten onder de titel 'Volksverhaal' met de eigen vertaling van Fons. Om het gedicht in de diepte te vatten en ook de vorm te verstaan is het nodig te weten dat de dichter R.S. Thomas zijn inspiratie haalde uit het sprookje van Grimm Raponsje. Hij geeft er een diepe betekenis aan. (Het sprookje zelf is te vinden op internet. http://www.grimmstories.com/nl/grimm_sprookjes/raponsje_rapunzel) Korte verklaring: De vlechten, als een soort ladder zijn uitgedrukt in de vorm van het gedicht. In het gedicht is een ervaring uitgedrukt die herkenbaar is voor mensen die op zoek zijn naar bevestiging van de verbinding met God. Een verhaal over verlangen, liefde, pijn, gemis, trouw, genezing en overvloedige vervulling.   Folk Tale...

Wat een heerlijke week!

Bedankt Kitty, Antoinette, Henk en zuster Hildegard (van het klooster in Oosterhout). Het was bijzonder.

Een nog nagenietende Monique.
2015-12-20T21:14:52+00:00
Bedankt Kitty, Antoinette, Henk en zuster Hildegard (van het klooster in Oosterhout). Het was bijzonder. Een nog nagenietende Monique.

…een gevoel geeft waar je constant bij wilt komen en waar je naar verlangt

Het was een heel bijzondere en waardevolle week, waar je in een mooie en beschermende omgeving bij jezelf mag komen en je weer met jezelf en het hogere kunt verbinden. Deze week heeft me op een dieper nivo van rust en verbondenheid gebracht, die ik hoop ook in mijn dagelijkse leven vast te houden.

Het is een week die me lang bij zal blijven en waar ik in mijn gedachten en gevoel naar terug kan gaan om die rust in mezelf weer terug te halen als dit nodig is.

Het is de combinatie van het beschermende leven en de gastvrijheid van de broeders, de regelmaat, het bezig zijn met jezelf, je innerlijk en het goddelijke in een spirituele omgeving, de fijne gesprekken met Ricky en Jan en de openheid en acceptatie van de groep en natuurlijk het in stilte aanwezig zijn, die op een dieper nivo in jezelf iets met je doen, dat soms moeilijk te omschrijven is, maar een gevoel geeft waar je constant bij wilt komen en naar verlangt.

Het was een mooie ervaring.

Veel liefs van Evelien
2015-07-02T15:43:29+00:00
Het was een heel bijzondere en waardevolle week, waar je in een mooie en beschermende omgeving bij jezelf mag komen en je weer met jezelf en het hogere kunt verbinden. Deze week heeft me op een dieper nivo van rust en verbondenheid gebracht, die ik hoop ook in mijn dagelijkse leven vast te houden. Het is een week die me lang bij zal blijven en waar ik in mijn gedachten en gevoel naar terug kan gaan om die rust in mezelf weer terug te halen als dit nodig is. Het is de combinatie van het beschermende leven en de gastvrijheid van de broeders, de regelmaat, het bezig zijn met jezelf, je innerlijk en het goddelijke in een spirituele omgeving, de fijne gesprekken met Ricky en Jan en de openheid en acceptatie van de groep en natuurlijk het in stilte aanwezig zijn, die op een dieper nivo in jezelf iets met je doen, dat soms moeilijk te omschrijven is, maar een gevoel geeft waar je constant bij wilt komen en naar verlangt. Het was een mooie ervaring. Veel liefs van Evelien

Een openbaring

Fantastisch, verrassend en een openbaring; ook als je geen life event hebt is het een aanrader voor elke mens in deze westerse samenleving. Zeker niet de laatste keer.

R.P.Brouwer, arts
2015-07-02T15:18:07+00:00
Fantastisch, verrassend en een openbaring; ook als je geen life event hebt is het een aanrader voor elke mens in deze westerse samenleving. Zeker niet de laatste keer. R.P.Brouwer, arts

‘Let goed op hoe je luistert’

We zijn nu ruim een half jaar verder na de stille retraiteweek die als motto had: “let goed op hoe je luistert!”. Was ik eerst wat sceptisch over dit onderwerp, in mijn retraiteweek werd al een en ander duidelijk. Maar na de retraite heeft dit onderwerp zich verder in mij ontwikkeld. Ik ben anders gaan luisteren, naar mijzelf, naar God en naar zijn roepstem. Want die heb ik nu eindelijk gehoord en toegelaten. Toen ik uit Megen wegging wist ik dat ik meer wilde met mijn geloof, dat ik er een grotere taak in wilde hebben. Ik was inmiddels al koster bij mij in de kerk, maar ik wilde meer. Tot een kloosterleven voelde ik mij niet geroepen, maar wat dan wel? Vanaf oktober 2010 is mijn rol binnen de parochie in een sneltreinvaart ontwikkeld. Ik heb meegewerkt aan Taizé in Nederland (december). Ik was een week lang verantwoordelijk voor 260 gasten uit 8 verschillende landen en ruim 50 gastgezinnen… Een megaklus, maar ontzettend leuk om te doen en na die tijd ben ik in het parochiebestuur terecht gekomen. Ook houd ik mij bezig met het jongerenpastoraat en ga ik in december van dit jaar een reis organiseren naar de Taizé-bijeenkomst in Berlijn.

Om nu een lang verhaal korter te maken, momenteel zit ik midden in de aanmeldingsprocedure voor Bovendonk (Hoeven), priester en Diakenopleiding voor de late roepingen (of laat antwoorden…). Nu zit ik in een molen waarvan ik geen idee heb wat er allemaal nog uit voortkomt, maar ik laat het allemaal maar op me af komen.

Yoeri
2015-07-02T15:51:23+00:00
We zijn nu ruim een half jaar verder na de stille retraiteweek die als motto had: “let goed op hoe je luistert!”. Was ik eerst wat sceptisch over dit onderwerp, in mijn retraiteweek werd al een en ander duidelijk. Maar na de retraite heeft dit onderwerp zich verder in mij ontwikkeld. Ik ben anders gaan luisteren, naar mijzelf, naar God en naar zijn roepstem. Want die heb ik nu eindelijk gehoord en toegelaten. Toen ik uit Megen wegging wist ik dat ik meer wilde met mijn geloof, dat ik er een grotere taak in wilde hebben. Ik was inmiddels al koster bij mij in de kerk, maar ik wilde meer. Tot een kloosterleven voelde ik mij niet geroepen, maar wat dan wel? Vanaf oktober 2010 is mijn rol binnen de parochie in een sneltreinvaart ontwikkeld. Ik heb meegewerkt aan Taizé in Nederland (december). Ik was een week lang verantwoordelijk voor 260 gasten uit 8 verschillende landen en ruim 50 gastgezinnen… Een megaklus, maar ontzettend leuk om te doen en na die tijd ben ik in het parochiebestuur terecht gekomen. Ook houd ik mij bezig met het jongerenpastoraat en ga ik in december van dit jaar een reis organiseren naar de Taizé-bijeenkomst in Berlijn. Om nu een lang verhaal korter te maken, momenteel zit ik midden in de aanmeldingsprocedure voor Bovendonk (Hoeven), priester en Diakenopleiding voor de late roepingen (of laat antwoorden…). Nu zit ik in een molen waarvan ik geen idee heb wat er allemaal nog uit voortkomt, maar ik laat het allemaal maar op me af komen. Yoeri

MIJN HART GEOPEND

MEGEN
WEEK IN VERBONDENHEID
STILTE
DANKBAAR VOOR ZOVEEL GEVOEL
MIJN HART GEOPEND
DANK DAT IK DIT IN JULLIE GEZELSCHAP
HEB MOGEN ERVAREN.
MARIJKE
2015-07-02T15:42:24+00:00
MEGEN WEEK IN VERBONDENHEID STILTE DANKBAAR VOOR ZOVEEL GEVOEL MIJN HART GEOPEND DANK DAT IK DIT IN JULLIE GEZELSCHAP HEB MOGEN ERVAREN. MARIJKE

De stilte was weldadig

Ik ben op retraite geweest bij de trappistinnen in Arnhem. Dat is me zeer goed bevallen. Volgend jaar ga ik zeker weer een week naar hetzelfde adres.

De stilte was weldadig, de omgeving prima, eten zeer goed, idem de kamer. De gebedstijden heb ik zoveel mogelijk gevolgd. In het begin was het zoeken in de boeken maar van lieverlee raak je erin thuis en kun je mee bidden. In cijfers uit gedrukt een 10.

Hartelijke groeten,

Jeanne Hommenga
2015-07-02T15:07:06+00:00
Ik ben op retraite geweest bij de trappistinnen in Arnhem. Dat is me zeer goed bevallen. Volgend jaar ga ik zeker weer een week naar hetzelfde adres. De stilte was weldadig, de omgeving prima, eten zeer goed, idem de kamer. De gebedstijden heb ik zoveel mogelijk gevolgd. In het begin was het zoeken in de boeken maar van lieverlee raak je erin thuis en kun je mee bidden. In cijfers uit gedrukt een 10. Hartelijke groeten, Jeanne Hommenga

Balsem voor mijn ziel

Ik heb de retraiteweek als zeer bijzonder ervaren. Het was weldadig om een week zoveel mogelijk in stilte door te brengen; die week was balsem voor mijn ziel. De stilte maakte ruimte voor zaken die diep in mij leven maar die ik in het dagelijkse leven, helaas, nauwelijks aandacht geef. Door die stilte, door de bijzondere, serene omgeving van het klooster en Megen, door de groep waarin volgens mij ieder zich geborgen voelde en door de aandachtige en warme begeleiding van Ricky en Jan heb ik mijn geloven volle aandacht kunnen geven, belangrijkste reden waarom ik aan de week ging deelnemen. In die retraiteweek is mijn geloven herboren. Een mooier geschenk kan ik mij niet indenken. Ik ben dan ook na afloop gesterkt en dankbaar mijn gewone leven weer ingegaan.

Berrie Lommers
2015-07-02T15:42:52+00:00
Ik heb de retraiteweek als zeer bijzonder ervaren. Het was weldadig om een week zoveel mogelijk in stilte door te brengen; die week was balsem voor mijn ziel. De stilte maakte ruimte voor zaken die diep in mij leven maar die ik in het dagelijkse leven, helaas, nauwelijks aandacht geef. Door die stilte, door de bijzondere, serene omgeving van het klooster en Megen, door de groep waarin volgens mij ieder zich geborgen voelde en door de aandachtige en warme begeleiding van Ricky en Jan heb ik mijn geloven volle aandacht kunnen geven, belangrijkste reden waarom ik aan de week ging deelnemen. In die retraiteweek is mijn geloven herboren. Een mooier geschenk kan ik mij niet indenken. Ik ben dan ook na afloop gesterkt en dankbaar mijn gewone leven weer ingegaan. Berrie Lommers

De retraite, een veelzijdige en zinvolle ervaring

De retraite, een veelzijdige en zinvolle ervaring. Wat angstig om kennis te maken met nieuwe gezichten. Nadien de opening met de aangereikte stof voor de dagelijkse stille retraite. En dan de stilte voor iedereen. De stilte in je binnenste om te groeien in je eigen proces. De stilte die je ervaart als een warme mantel om je heen. Ervaren wat jij nodig hebt. Vanuit het duister dichter bij de Bron, het licht, komen. De warmte dat je in verbondenheid gedragen wordt zoals je bent.

Ik wil de broeders hartelijk bedanken voor hun open en warme gastvrijheid waar ik gebruik van mocht maken en het kunnen meedoen met de Gebedsdiensten die voor mij een steun waren in mijn proces. In het klooster de stilte ervaren, zowel binnen als in de kloostertuin.

Ook mijn dank voor Ricky en Jan die mij op een verrijkende manier geholpen hebben. Aan de retraitanten: dank je wel voor de verbondenheid en later de openheid. Ik kan alleen nog maar stil zijn en zeggen: Heer, ik dank U.

Alle Goeds en Vrede

Anja K.
2015-07-02T15:48:07+00:00
De retraite, een veelzijdige en zinvolle ervaring. Wat angstig om kennis te maken met nieuwe gezichten. Nadien de opening met de aangereikte stof voor de dagelijkse stille retraite. En dan de stilte voor iedereen. De stilte in je binnenste om te groeien in je eigen proces. De stilte die je ervaart als een warme mantel om je heen. Ervaren wat jij nodig hebt. Vanuit het duister dichter bij de Bron, het licht, komen. De warmte dat je in verbondenheid gedragen wordt zoals je bent. Ik wil de broeders hartelijk bedanken voor hun open en warme gastvrijheid waar ik gebruik van mocht maken en het kunnen meedoen met de Gebedsdiensten die voor mij een steun waren in mijn proces. In het klooster de stilte ervaren, zowel binnen als in de kloostertuin. Ook mijn dank voor Ricky en Jan die mij op een verrijkende manier geholpen hebben. Aan de retraitanten: dank je wel voor de verbondenheid en later de openheid. Ik kan alleen nog maar stil zijn en zeggen: Heer, ik dank U. Alle Goeds en Vrede Anja K.

Te weten dat God altijd bij ons is…

Ik wil laten weten hoe deze week mij bevallen is.

Een beetje onzeker bij de start, maar al gauw was ik er thuis. Het was ook een thuiskomen bij mijzelf. De stilte heeft mij héél  goed gedaan en meer vertrouwen gegeven waar ik voor sta. Geloven in mijzelf. En dat hoef je niet alleen te doen. Te weten dat God altijd bij ons is (bij mij, bij jou) en natuurlijk weet je dat wel, maar in zo’n week kom je ook dichter bij God. Dat heb ik zelfs persoonlijk héél sterk mogen ervaren tijdens een eucharistieviering in de mooie kapel samen met de zusters.

En het werkt nog steeds na. Ik vond het een cadeau om met deze groep een week samen te zijn op zo’n mooie plek. Want de momenten om in stilte  te genieten van de mooie natuur waren er ook.

Ja, ik ben er een stuk rijker door geworden. Met veel dankbaarheid kijk ik terug op deze retraite week.

Bedankt lieve mensen.

Joke Koolen
2015-07-02T14:41:21+00:00
Ik wil laten weten hoe deze week mij bevallen is. Een beetje onzeker bij de start, maar al gauw was ik er thuis. Het was ook een thuiskomen bij mijzelf. De stilte heeft mij héél  goed gedaan en meer vertrouwen gegeven waar ik voor sta. Geloven in mijzelf. En dat hoef je niet alleen te doen. Te weten dat God altijd bij ons is (bij mij, bij jou) en natuurlijk weet je dat wel, maar in zo’n week kom je ook dichter bij God. Dat heb ik zelfs persoonlijk héél sterk mogen ervaren tijdens een eucharistieviering in de mooie kapel samen met de zusters. En het werkt nog steeds na. Ik vond het een cadeau om met deze groep een week samen te zijn op zo’n mooie plek. Want de momenten om in stilte  te genieten van de mooie natuur waren er ook. Ja, ik ben er een stuk rijker door geworden. Met veel dankbaarheid kijk ik terug op deze retraite week. Bedankt lieve mensen. Joke Koolen

Mijn ervaring God in ons midden

Graag wil ik meedelen wat ik ervaren heb:
Het motto was was God met ons.

We waren nu in de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout. Gebedsdiensten en Euchastieviering iedere dag. Ik vond dit fijn. In de kerk en buiten kon ik het beste mediteren.

Iedereen heeft wel blokkades in zijn of haar leven. Ze hebben me daar goed mee geholpen. Ik voelde dit als een bevrijding.

Het motto was God met ons, mijn ervaring: God in ons midden. Zo voelde ik me verbonden met alle mensen die ons ondersteunden in gebed.

Ik voel me een rijk gezegend mens met alles wat ik hier geleerd heb.

Jan, Ricky en Henk,  dank jullie wel voor jullie hulp. En moge God jullie zegenen met jullie werk.

Ik dank U  Heer.
Anja
2015-07-02T15:08:23+00:00
Graag wil ik meedelen wat ik ervaren heb: Het motto was was God met ons. We waren nu in de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout. Gebedsdiensten en Euchastieviering iedere dag. Ik vond dit fijn. In de kerk en buiten kon ik het beste mediteren. Iedereen heeft wel blokkades in zijn of haar leven. Ze hebben me daar goed mee geholpen. Ik voelde dit als een bevrijding. Het motto was God met ons, mijn ervaring: God in ons midden. Zo voelde ik me verbonden met alle mensen die ons ondersteunden in gebed. Ik voel me een rijk gezegend mens met alles wat ik hier geleerd heb. Jan, Ricky en Henk,  dank jullie wel voor jullie hulp. En moge God jullie zegenen met jullie werk. Ik dank U  Heer. Anja

Het heeft me bijzonder goed gedaan

Ik was aanwezig in een stilte retraite.

Het motto was: Wandelen met God, naar Micha 6:8.

Het heeft me bijzonder goed gedaan

  • De goede begeleiding

  • De rust en stilte

  • De meditaties

  • Het meedoen met de liturgie in de kapel van de zusters

  • De goede culinaire verzorging.


Het was voor mij een genadevolle week

Zr. Jeanne Hommenga
2016-07-28T20:57:07+00:00
Ik was aanwezig in een stilte retraite. Het motto was: Wandelen met God, naar Micha 6:8. Het heeft me bijzonder goed gedaan De goede begeleiding De rust en stilte De meditaties Het meedoen met de liturgie in de kapel van de zusters De goede culinaire verzorging. Het was voor mij een genadevolle week Zr. Jeanne Hommenga

Vanaf het begin was ik verrast over de rijkdom van de teksten

Met dankbaarheid kijk ik terug op de retraiteweek bij de trappistinnen in het klooster Koningsoord.

Voor mij was dit een hernieuwde kennismaking met het katholieke geloof en met God. Ofschoon ik een katholieke opvoeding heb gehad, en altijd nog wel enige connectie heb gevoeld, ben ik jaren geleden toch een andere weg ingeslagen en het boeddhistische pad gaan volgen.

Op zoek naar een passende retraite, kwam deze franciscaanse stille retraite op mijn weg.

Vanaf het begin was ik verrast over de rijkdom van de teksten. Het was alsof het voor het eerst bij me binnenkwam. Ontroerd was ik door de wijze waarop we als groep en ook gezamenlijk met de zusters de eucharistie vierden.

De teksten van Franciscus en Clara die gebruikt werden in de themavieringen en de woorden van Jan en Ricky om het thema naar het dagelijks leven te vertalen waren heel toepasselijk en verhelderend.

En ook het dagelijkse begeleidingsgesprek was voor mij zeer behulpzaam en hielp me om open en ontvankelijk te blijven voor het Woord van God.

Het was heerlijk om een week te gast te zijn in het prachtige gastenverblijf van Koningsoord, waar we liefdevol en gastvrij zijn ontvangen en verzorgd.

Eenmaal thuisgekomen heb ik me aangemeld om dagelijks het evangelie van de dag te ontvangen per mail. Tezamen met de gebedjes die ik van Ricky heb gekregen, geeft dit me een vorm om de relatie met God verder te verdiepen.

Dank aan jullie, Ricky en Jan, voor de authentieke, liefdevolle begeleiding van deze retraite.

Ellen
2015-07-02T15:46:20+00:00
Met dankbaarheid kijk ik terug op de retraiteweek bij de trappistinnen in het klooster Koningsoord. Voor mij was dit een hernieuwde kennismaking met het katholieke geloof en met God. Ofschoon ik een katholieke opvoeding heb gehad, en altijd nog wel enige connectie heb gevoeld, ben ik jaren geleden toch een andere weg ingeslagen en het boeddhistische pad gaan volgen. Op zoek naar een passende retraite, kwam deze franciscaanse stille retraite op mijn weg. Vanaf het begin was ik verrast over de rijkdom van de teksten. Het was alsof het voor het eerst bij me binnenkwam. Ontroerd was ik door de wijze waarop we als groep en ook gezamenlijk met de zusters de eucharistie vierden. De teksten van Franciscus en Clara die gebruikt werden in de themavieringen en de woorden van Jan en Ricky om het thema naar het dagelijks leven te vertalen waren heel toepasselijk en verhelderend. En ook het dagelijkse begeleidingsgesprek was voor mij zeer behulpzaam en hielp me om open en ontvankelijk te blijven voor het Woord van God. Het was heerlijk om een week te gast te zijn in het prachtige gastenverblijf van Koningsoord, waar we liefdevol en gastvrij zijn ontvangen en verzorgd. Eenmaal thuisgekomen heb ik me aangemeld om dagelijks het evangelie van de dag te ontvangen per mail. Tezamen met de gebedjes die ik van Ricky heb gekregen, geeft dit me een vorm om de relatie met God verder te verdiepen. Dank aan jullie, Ricky en Jan, voor de authentieke, liefdevolle begeleiding van deze retraite. Ellen

Mijn stille fotoboekje

Een van de retraitanten maakte een prachtige fotoreportage over haar proces tijdens de retraite. Ze liet er een boek van maken. Nu ze thuis is schrijft ze ons:

Tijdens de bezigheden van alle dag
grijp ik naar mijn stille fotoboekje.
In luttele seconden kan ik de rust en vrede aanraken.
De innerlijke vrede die ik in Megen heb gevoeld.
De blik terug naar die week helpt,
God te voelen tijdens de bezigheden van alle dag!
Christien S.
2015-07-02T15:47:21+00:00
Een van de retraitanten maakte een prachtige fotoreportage over haar proces tijdens de retraite. Ze liet er een boek van maken. Nu ze thuis is schrijft ze ons: Tijdens de bezigheden van alle dag grijp ik naar mijn stille fotoboekje. In luttele seconden kan ik de rust en vrede aanraken. De innerlijke vrede die ik in Megen heb gevoeld. De blik terug naar die week helpt, God te voelen tijdens de bezigheden van alle dag! Christien S.

EEN LIEFDEVOLLE WEEK VOL WARMTE….


EEN LIEFDEVOLLE WEEK VOL WARMTE EN GEBORGENHEID BIJ DE KLOOSTERLINGEN,

EEN RUSTIGE PRACHTIGE OMGEVING OOK IN HET KLOOSTER,

DE RUST, PRATEN, LUISTEREN, NADENKEN,

DIT HEEFT MIJ ER TOE GEBRACHT OM ER THUIS MEE DOOR TE GAAN,

OOK OM VAN DE RUST IN MIJ ZELF TE BLIJVEN GENIETEN.

JAN RICKY SARINE BEDANKT.

LIEFDEVOLLE GROETEN

MARIJ

I
2015-07-02T15:41:24+00:00
EEN LIEFDEVOLLE WEEK VOL WARMTE EN GEBORGENHEID BIJ DE KLOOSTERLINGEN, EEN RUSTIGE PRACHTIGE OMGEVING OOK IN HET KLOOSTER, DE RUST, PRATEN, LUISTEREN, NADENKEN, DIT HEEFT MIJ ER TOE GEBRACHT OM ER THUIS MEE DOOR TE GAAN, OOK OM VAN DE RUST IN MIJ ZELF TE BLIJVEN GENIETEN. JAN RICKY SARINE BEDANKT. LIEFDEVOLLE GROETEN MARIJ I

Reactie op artikel rond Hemelvaart

Hemelvaart. Goede uitleg bij de ikoon. Ik kijk dan weer met andere ogen naar zo een afbeelding. Het geeft mij ook de nodige spiritualiteit om Hemelvaart weer te beleven. Hartelijk dank.

Op naar Pinksteren, die site heb ik nog niet bekeken, alles op zijn tijd. Noveen: jaren lang negen avonden op de fiets naar de div. kerken in Amstelveen. Gaat niet meer, maar ik zal zeker negen dagen lang een noveen houden op mijn eigen wijze.

Heb ik eens meegemaakt: op weg naar de kerk op 1 Pinksterdag, staan er plotseling twee witte duiven voor mijn voeten. Een aparte ervaring!!

Lyda
2015-07-02T15:46:54+00:00
Hemelvaart. Goede uitleg bij de ikoon. Ik kijk dan weer met andere ogen naar zo een afbeelding. Het geeft mij ook de nodige spiritualiteit om Hemelvaart weer te beleven. Hartelijk dank. Op naar Pinksteren, die site heb ik nog niet bekeken, alles op zijn tijd. Noveen: jaren lang negen avonden op de fiets naar de div. kerken in Amstelveen. Gaat niet meer, maar ik zal zeker negen dagen lang een noveen houden op mijn eigen wijze. Heb ik eens meegemaakt: op weg naar de kerk op 1 Pinksterdag, staan er plotseling twee witte duiven voor mijn voeten. Een aparte ervaring!! Lyda

Blijf in mij dan blijf ik in jullie

Een mooi thema, het verrijkt me en het geeft me kracht. Elke dag weer. Ik heb de gebeden het “ Onze Vader” en het “Wees gegroet Maria” weer ontdekt.

Het is een hele fijne week geweest. De stilte heeft me erg bij mezelf gebracht. Vooral nu ik weer thuis ben kan ik voelen wat het met me gedaan heeft.

De plek is geweldig. Een mooi klooster met veel licht en ruimte. Het was erg inspirerend om daar een week te gast te zijn.

Mijn man en ik zijn van plan om de Eucharistieviering op zondag een keer bij te wonen.

Lieve Jan en Ricky bedankt voor de “ Goddelijke” week.

Clara
2015-07-02T15:45:01+00:00
Een mooi thema, het verrijkt me en het geeft me kracht. Elke dag weer. Ik heb de gebeden het “ Onze Vader” en het “Wees gegroet Maria” weer ontdekt. Het is een hele fijne week geweest. De stilte heeft me erg bij mezelf gebracht. Vooral nu ik weer thuis ben kan ik voelen wat het met me gedaan heeft. De plek is geweldig. Een mooi klooster met veel licht en ruimte. Het was erg inspirerend om daar een week te gast te zijn. Mijn man en ik zijn van plan om de Eucharistieviering op zondag een keer bij te wonen. Lieve Jan en Ricky bedankt voor de “ Goddelijke” week. Clara

Waardevolle week

De Stille Retraite in Megen bij de minderbroeders franciscanen was een bijzonder waardevolle week met stilte, verdriet, nabijheid, hartelijkheid en ook worsteling met mezelf. Het contact met God ervaar ik door alle mooie en bemoedigende liederen die in mijn gedachten kwamen. Ik hoef het niet alleen te doen. God gaat altijd mee en wil naast me staan.
Dat is een troostende gedachte die me geborgenheid geeft. 


De persoonlijke begeleiding maakt het mogelijk dat ik naar binnen keer bij mezelf en vanuit Gods woord op zoek ga naar goede en verantwoorde keuzes voor mijn leven. 

Dankzij de stilte en het verblijf bij de broeders ervaar ik ook ontzettend veel warmte, aandacht, geloof, geborgenheid, energie en inspiratie. 

Heer, houd mij vast,
laat Uw liefde stromen….


Gea van Uitert. 
2016-10-05T13:14:31+00:00
De Stille Retraite in Megen bij de minderbroeders franciscanen was een bijzonder waardevolle week met stilte, verdriet, nabijheid, hartelijkheid en ook worsteling met mezelf. Het contact met God ervaar ik door alle mooie en bemoedigende liederen die in mijn gedachten kwamen. Ik hoef het niet alleen te doen. God gaat altijd mee en wil naast me staan. Dat is een troostende gedachte die me geborgenheid geeft.  De persoonlijke begeleiding maakt het mogelijk dat ik naar binnen keer bij mezelf en vanuit Gods woord op zoek ga naar goede en verantwoorde keuzes voor mijn leven.  Dankzij de stilte en het verblijf bij de broeders ervaar ik ook ontzettend veel warmte, aandacht, geloof, geborgenheid, energie en inspiratie.  Heer, houd mij vast, laat Uw liefde stromen…. Gea van Uitert. 

Stilte is een zegen, daar kom je God tegen

Stilte is een zegen, daar kom je God tegen. Het was een bijzonder mooie week voor mij. De stilte, de omgeving, de ritme van de getijden, de begeleiding en de groep, alles klopte en vulde elkaar aan. Iedereen beleefde het op eigen manier. Daar was ruimte en respect voor. Daarbij zijn we ook een hechte groep geworden in de stilte, wat mij weer leerde dat stilte krachtig is, zachtheid oproept.

Ik kijk met een warm gevoel terug, heb in de Abdij iets gevonden wat ik nu als een schat bij me draag. Daarom zal ik er vaker naartoe gaan, om mijn spirituele batterij te blijven voeden en weer op te laden. Hoop dat iedereen die twijfelt de stap durft te zetten, want je ervaart er liefde en positiviteit en dat kan iedereen altijd gebruiken. Je kunt er nooit te veel van krijgen.

Alice Verheij
(Getrouwd, moeder van drie kinderen en leerkracht in groep 1 van de basisschool).
2015-07-02T15:16:53+00:00
Stilte is een zegen, daar kom je God tegen. Het was een bijzonder mooie week voor mij. De stilte, de omgeving, de ritme van de getijden, de begeleiding en de groep, alles klopte en vulde elkaar aan. Iedereen beleefde het op eigen manier. Daar was ruimte en respect voor. Daarbij zijn we ook een hechte groep geworden in de stilte, wat mij weer leerde dat stilte krachtig is, zachtheid oproept. Ik kijk met een warm gevoel terug, heb in de Abdij iets gevonden wat ik nu als een schat bij me draag. Daarom zal ik er vaker naartoe gaan, om mijn spirituele batterij te blijven voeden en weer op te laden. Hoop dat iedereen die twijfelt de stap durft te zetten, want je ervaart er liefde en positiviteit en dat kan iedereen altijd gebruiken. Je kunt er nooit te veel van krijgen. Alice Verheij (Getrouwd, moeder van drie kinderen en leerkracht in groep 1 van de basisschool).

Drukte wordt beheersbaar door stilte

Van 8 tot en met 14 september deelgenomen aan de Franciscaanse Stille Retraite.

Drukte wordt beheersbaar door stilte.

Florent

2015-07-02T15:11:43+00:00
Van 8 tot en met 14 september deelgenomen aan de Franciscaanse Stille Retraite. Drukte wordt beheersbaar door stilte. Florent

Ik wandel voort…

De stilte, de rust, het bijwonen van de getijdengebeden, de begeleidende gesprekken en het samenzijn met leiding en mederetraitanten heeft mij zoveel meer gegeven dan ik aanvankelijk vermoedde. Met vallen en opstaan wandel ik met God. Antwoorden heb ik gekregen, meer vragen zijn gekomen; ik wandel voort. Dank!

Sylvia
2016-08-04T20:47:14+00:00
De stilte, de rust, het bijwonen van de getijdengebeden, de begeleidende gesprekken en het samenzijn met leiding en mederetraitanten heeft mij zoveel meer gegeven dan ik aanvankelijk vermoedde. Met vallen en opstaan wandel ik met God. Antwoorden heb ik gekregen, meer vragen zijn gekomen; ik wandel voort. Dank! Sylvia

Ervaringen van deelnemers in willekeurige volgorde.
Klik op de bladertoetsen ‘<‘en ‘>.  Of wacht een halve minuut…

Een overzicht van de ervaringen vind je hier.