Pelgrimeren, bestemming onbekend?

 

Onze retraites gaan altijd over de levensweg, en over de richting die we gaan, over de wegen die we bewandeld hebben en over de toekomstige wegen. Dit alles vanuit de beleving van het heden, dit moment in onze geschiedenis.
Retraites zijn enerzijds halteplaatsen op onze weg, anderzijds maken ze juist deel uit van de weg in beweging.

Ieder van ons is onderweg van geboren worden naar sterven.
In de tussentijd speelt ons leven zich af met alle pieken en dalen. Het zijn juist de pieken en dalen die ons soms doen afvragen wat onze bestemming uiteindelijk is, onze eindbestemming wel te verstaan.

Een concrete pelgrimstocht, maar ook een retraite helpen ons om over onze levensweg na te denken, maar meer nog om het denken los te laten en ons over te geven aan het proces zelf. Zeker naarmate we ouder worden gaat onze levensweg en onze bestemming een grotere rol spelen.

DSCF9205 (Medium)

Hieronder vind je wat citaten uit het verslag van een recente pelgrimstocht (2016), een kleine bijdrage ter inspiratie voor ieders individuele weg:

  • Motto van onze tocht: Bestemming onbekend.
  • In het woord Bestemming klinkt echter meer door dan de tocht van a naar b. Alle pelgrimswegen hebben te maken met onze uiteindelijke bestemming, waar we, al levende, steeds dichter bij komen. Maar weten we dan wat onze bestemming is? Daar kunnen we niet direct woorden voor vinden. Tijdens onze tocht wordt dat misschien een beetje helderder.
  • Op veel pelgrimsplaatsen staat het, door paus Franciscus ingezette jubileumjaar Barmhartig zijn zoals de Vader De weg is al gebaand door Gods Zoon ten diepste heeft voorgeleefd waartoe wij allemaal geroepen zijn. Dit opdat de mensheid als geheel steeds meer mag toegroeien naar haar bestemming. Bij die bestemming hebben we nog geen duidelijke beelden, maar de weg erheen is helder. Vanuit onze eigen capaciteiten, ondanks onze beperkingen, doen zoals hij. Op onze pelgrimsweg worden we ons hier steeds meer van bewust.
  • Is het toevallig dat we in de avondviering de woorden horen: Ik ben de Weg, de waarheid en het leven? Vrij vertaald: de weg naar het ware leven. Op de weg naar onze bestemming hebben we een Voorganger.
  • Op een kamerscherm vinden we de woorden: All caminos have secret destinations of which the pelgrim is unaware. Dat is een waar woord. Het sluit aan bij ons motto. Nee, we zijn er ons niet precies van bewust welke geheime bestemming we hebben, juist op deze weg. Misschien merken we er gaandeweg wat van. Aankomend in l’Esprit du chemin vermoeden we wel dat hier iets rondwaart rond dat mysterie.

DSCF5347 (Medium)

  • Bij een kerkhof: Al die kruisen om ons heen, al die graven, hebben ons iets te vertellen over onze Bestemming. Zijn al deze mensen tot hun bestemming gekomen, en hoe ziet die bestemming eruit? We zijn weer sprakeloos, zoals deze graven zwijgen. Er komt een dierbare bijbeltekst in me op: Wat het oog niet heeft gezien, en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie hem liefheeft 1 Kor. 2,9
  • Een kwestie van geloven? Ik ken iemand die op het eind van zijn leven, dicht bij het stervensuur, nog fluisterde: ‘Wat hierna komt, dat weten we niet.’ Leven na de dood is geen bewijsbaar weten, maar een weten dat intuïtief diep in ons aanwezig kan zijn. Het heeft te maken met openstaan voor en ook met een toevertrouwen. Een luisteren naar de snaar die soms zacht aan het trillen is.
  • In elke kerk ligt leesmateriaal rond het jubileumjaar van barmhartigheid. Er is veel aandacht voor. Het onderwerp heeft te maken met de kern van het christendom: liefhebben. Uiteindelijk heeft dat met onze bestemming te maken, dat we geleerd hebben zuiver lief te hebben. Dat blijft een leerproces. Ons leven is de leerschool en wij zijn de pelgrims onderweg…
  • In een kerk: Ik sla een boekje open en lees: Oui à la vie! een korte maar krachtige leus. Ja-zeggen op het leven, is tegelijkertijd ja-zeggen op het eeuwige leven – althans dat is de bedoeling, en dus ook ja-zeggen op onze bestemming. Dat is een uitdagende gedachte om mee te nemen op deze zonnige zondag.
  • In een kerk: Er moet heel recent een begrafenis zijn geweest. Veel bloemenkransen liggen op en rond het altaar, (niet op het graf). Op een van de kransen staat: Amour gagne toujours. Weer zo’n ‘meeneemspreuk’. Ook als je sterft moet dat kloppen, althans in de beleving van degene die de tekst op de krans wilde hebben. Daaruit spreekt een sterk geloof dat die persoon de bestemming bereikt heeft. Zou deze persoon veel liefde hebben verspreid, of veel weerstanden in communicatie hebben moeten overwinnen?
  • Limoges: In de grote kerk hangt op zij een kruis met in de top een haan. Een haan, vroeg in de morgen is hij op en kraait iedereen wakker, waakt over zijn hennen en de hele omgeving. Hij is hier wel heel dominant aanwezig. Waakt hij ook over onze bestemming? Maakt hij ons wakker om te zien wat essentieel is in het leven?

DSC_0518 (Medium)

  • Op een groot bord aan de ingang van een dorp: Le clef du ciel Een optimistische visie. Nu we onze tocht maken met het motto: Bestemming onbekend, zou het misschien zin hebben, in dit dorp ons licht eens op te steken. We doen het niet. Zouden we die sleutel onderweg niet kunnen vinden? Of ligt die sleutel misschien in onszelf? Het mag op dit moment een vraag blijven. Wordt het anders als we later op de dag Champ perdu tegenkomen, en Le paradis? Het verloren land (terrein) en het paradijs? Het doet me denken aan het eerste bijbelverhaal.. Ieder van ons heeft wel stukjes land verloren, ieder van ons is ook op zoek naar het paradijs, wat dat dan ook is, en hoe het er ook uitziet. En waarschijnlijk hebben we er zelf toch een sleutel voor. Nu maar kijken of die sleutel past in het slot als we zover zijn.
  • In een kerk: We vinden er een prachtige afbeelding van De boodschap van de engel aan Maria. Raakt die boodschap ook de kern van onze bestemming? Ontvangen en doorgeven. De Geest komt hier in actie. Wij bidden onze pinksternoveen…
  • ‘Blijf in mijn liefde’ Joh. 12,9b en wat verderop: ‘…dat jullie elkaar liefhebben’ Joh12, 12b en in hetzelfde evangelie: ‘…ik heb jullie opgedragen om op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht.’ Elke zin in het Johannes-evangelie leert je hoe je vruchtbaar kunt zijn en welke verbondenheid ervoor nodig is. Heeft dit met onze bestemming te maken? Geroepen tot vruchtbaarheid. Bestemming, stem horen, ernaar luisteren, er iets mee doen….
  • Ons verhaal begon met het motto: Bestemming onbekend. Is er nu iets veranderd?

Bestemming onbekend
Bestemming,
weten en niet weten,
geloven, overgeven,
bereiken of reiken naar…
naar wat, naar Wie?

Ouder worden,
de vragen blijven
antwoorden niet nodig.

We laten ons verrassen,
hebben wijsheid vergaard.
De weg bergt veel geheimen,
wij mochten ervan proeven.
Het smaakt naar meer,
belofte van eeuwigheid,
een onmeetbaar begrip.

De stem blijven horen,
onze weg gaan
ten einde toe…
Vrede groeit van binnen,
alles is goed,
alles is heel goed,
zoals in den beginne.

Ricky Rieter