Wat een uitdaging en wat een geweldige ervaring

Wat een uitdaging en wat een geweldige ervaring

Geen idee wat ik kon verwachten: voor het eerst alleen, voor het eerst in een klooster, voor het eerst een week lang in de stilte leven.
Met een gevoel van diep verlangen, vol vertrouwen dat dit goed voor mij is, sta ik maandag 18 juli ruim een uur te vroeg op het parkeerterreintje van het klooster.
Overtuigd dat ik ook spiritueel word geholpen, kijk ik een uurtje later blij verrast mijn ‘cel’ rond: super-de-luxe, helemaal goed!
Vanaf dat moment ging het heel snel: de kennismaking, de stilte in, de themabijeenkomsten/de maaltijden/de kerkdiensten/verwerken… ik had het er in het begin gewoon druk mee!
In mijn leven ervaar ik de zogenaamde ratrace dagelijks. Dan loop ik snel voorbij aan dingen; niet in de laatste plaats mijzelf. Het is daarin lastig voor mij om mijn hart te blijven volgen, zonder oordelen de (werk)dag in te gaan en de dingen minder persoonlijk te nemen.
Ik wil graag in de stille retraite intens stilstaan bij wat er op dat moment diep in mij leeft.
Bijzonder verrijkend in dit proces was de dagelijkse begeleiding van Antoinette. Samen met haar kon ik alles bespreken. Zo hebben we gekeken naar manieren om ook in de ratrace met vertrouwen in mijn eigen mogelijkheden, te leven.
Het is een bijzonder fijne belevenis geworden. De begeleiders van de Franciscaanse Retraite hadden alles werkelijk heel goed voor elkaar. De themabijeenkomsten waren helemaal afgestemd op de diensten in de kerk, ’s-ochtends kon je onder begeleiding al heerlijk buiten de dag ‘instromen’ en ook de zusters waren geweldig en heel behulpzaam.
Kort en goed: ik heb van de week genoten. Als t even lukt ga ik volgend jaar weer !!
Margôt Scholten

admin