Team

 

De Franciscaanse stille retraites worden georganiseerd door een team, dat momenteel bestaat uit zes personen.

  • Het team komt enkele keren per jaar bijeen om de gang van zaken te evalueren, de grote lijnen voor de toekomst vast te stellen en de komende retraites te plannen.
  • Voorheen verzorgden leden van het team beurtelings het secretariaat. Sinds januari 2016 wordt een deel van het secretariaat door La Verna in Amsterdam verzorgd. La Verna is een franciscaans centrum voor spirituele ontwikkeling. Zij noteren de inschrijvingen en zorgen voor de incasso van het verschuldigde bedrag.
  • De overige activiteiten van het secretariaat  worden door een van de teamleden verzorgd. Die activiteiten bestaan uit: inhoudelijke correspondentie met aanstaande retraitanten of belangstellenden. Ook de communicatie met de kloosters waarin de retraites gehouden worden, publiciteit enzovoort.
  • Alle leden van het team verzorgen beurtelings een inhoudelijke inspiratiegedachte voor de site. Dit naar aanleiding van kerkelijke feesten.
  • Elke retraite wordt geleid door een retraiteteam, bestaande uit twee of drie leden van het grote team. Dit retraiteteam regelt de gang van zaken in de betreffende retraite. De leden van dit retraiteteam voeren ook de  dagelijks terugkerende individuele begeleidingsgesprekken.
  • Wie de leden zijn van een bepaald retraiteteam, staat vermeld op de pagina Inschrijven
  • Klik op de naam van een teamlid om meer over deze persoon te weten te komen (de lijst is alfabetisch gerangschikt op voornaam):
  • Als team zijn wij veel dank verschuldigd aan Jan van Beeck (1943-2015), die in 1993 begon met deze franciscaanse stille retraites. Wij zijn blij en dankbaar dat wij hem hebben gekend. De gesprekken met Jan, zijn teksten én zijn voorbeeld blijven ons inspireren. Wij blijven hem gedenken.

 

De afzonderlijke teamleden stellen zich voor:

Anne Timmer

annetimmer-foto-websiteMijn naam is Anne Timmer (1947).

Graag stel ik mij aan u voor. Ik kom uit een niet godsdienstig gezin.

Toch moet er ergens een zaadje zijn gelegd. Ik voelde me al als kind aangetrokken tot religie en ben op mijn 25e gedoopt bij het studentenpastoraat in Amsterdam. Ik studeerde psychologie en ben gespecialiseerd als psychotherapeut. Als zodanig heb ik ruim 20 jaar gewerkt in de psychiatrie en daarna in mijn eigen praktijk.

In 2000 stopte ik om mee te gaan met mijn man naar Afrika, waar hij een opdracht had.

Dat was een ingrijpende keuze.

Tijdens de jaren daar ben ik me gaan bezighouden met de christelijke mystiek, ik ben teksten gaan lezen en bovenal gaan mediteren, vanuit een diep gevoeld verlangen.

In 2006 kwamen we terug. Vanaf die tijd ben ik actief in de Dominicus, een oecumenische basisgemeente in Amsterdam, waar ik onder meer groepen begeleid. Vanuit onze contactgroep bezoek ik mensen thuis. In Nijmegen volgde ik de opleiding spiritualiteit en pastoraat aan het Titus Brandsma Instituut. In mijn therapiepraktijk heeft een verschuiving plaatsgevonden naar geestelijke begeleiding. Ik vind het heel boeiend om beide achtergronden te verenigen. Om samen te kijken hoe, wie we zijn en wat we meemaken, ook in een groter verband is te zien. We maken deel uit van een ruimte die zich buiten ons uitstrekt. Dat ervaren vraagt om oefening in stil worden en in luisteren naar wat er vanuit de stilte tot ons komt. Graag help ik met het verwoorden van verlangen, van vermoeden of ervaren van Gods aanwezigheid. Ik houd van taal, van poëzie, van zoeken naar woorden voor wat eigenlijk niet te zeggen is.

Franciscus en Clara inspireren mij tot soberheid en stilte.

Stilte is voor mij van wezensbelang. Die vind ik in meditatie, tijdens wandelen in de natuur en in retraites, maar ook gewoon thuis of in onze volkstuin.

Naast stil zijn in de tuin ben ik daar ook graag samen met vrienden, kinderen en vooral ook met de kleinkinderen.

Ik houd van muziek en speel piano.

Terug

Anneke van der Veer


Ik ben Anneke van der Veer (geboren in 1961, Nederhorst den Berg). In mijn dagelijks leven ben ik ouderenadviseur bij een regionale welzijnsorganisatie. De ontmoeting met en praktische ondersteuning van mensen in hun kwetsbaarheid en kracht geeft me veel voldoening. Bezigheden van me naast het werk zijn hardlopen, yoga en Duitse taal en Duitse literatuur bijhouden. Samen met mijn partner Jacob, die twee zoons heeft, woon ik in Hilversum met twee poezen. Van huis uit heb ik een protestantse achtergrond meegekregen. Ik ben blij dat ik uit die traditie kan putten. In mijn studietijd maakte ik kennis met Franciscus. Zijn aandacht voor de natuur raakte mij. Net als bij een diamant kwamen in de loop van mijn leven steeds andere facetten van Franciscus’ leven aan het licht. Waarden als eenvoud, authenticiteit en compassie spreken mij aan. Het is een uitdaging voor me op om op een eigentijdse manier invulling te geven aan die waarden, geïnspireerd door Clara en Franciscus. Clara spreekt me van die twee als modern mens het meeste aan omdat zij, in tegenstelling tot Franciscus, een eigen tuintje had waar zij zichzelf kon zijn. Dat eigen tuintje, mijn innerlijke tuin, wil ik graag voeden met stilte. In de loop der jaren heb ik zelf regelmatig aan een stille retraite deelgenomen. In de stilte kan ik de stem van de Eeuwige, de Ene op het spoor komen. Samen met mijn partner Jacob ben ik de afgelopen jaren in deeltijd (elk jaar een stuk) naar Santiago de Compostela gelopen. Het gaat bij een pelgrimstocht voor mij niet om het doel maar om de weg die je aflegt. Graag ga ik met mensen op pad, op ontdekkingsreis naar wat zich in de stilte aandient. Ik wil een luisterend oor bieden en de ruimte geven om binnen het dagritme van het klooster op zoek te gaan naar wat zich in je beweegt en wat aandacht vraagt in het uitdiepen van je relatie tot je niet materiële zijn.

Terug

Antoinette van Gurp


Mijn naam is Antoinette van Gurp (1957) en ik woon in Amsterdam. Ik ben bij het TBI (Titus Brandsma Instituut) opgeleid als geestelijk begeleidster, en ben ook begeleidster van de ignatiaanse geestelijke oefeningen. Ik geef cursussen en begeleidingen. In de periode 2003-2007 heb ik als religieuze in de monastieke gemeenschap van Jeruzalem (stadsmonniken) te Parijs en Brussel geleefd. De cursussen die ik geef zijn o.a.: christelijke stilte-meditatie en contemplatie, de monnik in jezelf, bibliodrama, lectio divina, geestelijke begeleiding in een groep, mystieke teksten lezen, beeldmeditatie. Zie verder mijn website: www.antoinettevangurp.nl. Verdere achtergrond: vanaf 1987 heb ik christelijke meditatie en andere cursussen en lezingen gevolgd bij o.a. Daniël van Egmond. Daarvoor was ik Gestalt-therapeute, docente drama en Frans. Alvorens een weg te vinden in de christelijke spiritualiteit en mystiek heb ik me in de periode daarvoor ook verdiept in andere religieuze stromingen zoals het boeddhisme en de joodse mystiek. Hobby’s: gelukkig is mijn werk mijn hobby, daarnaast hou ik van films. Maar als ik meer tijd zou hebben zou ik iconen gaan schilderen en religieus theater gaan maken.

Terug

Astrid Roggen

Onze tijd van leven is één lange zaterdag. Het is de dag na Goede vrijdag. …..En het is de dag vóór de dag van Pasen. Tijdens de lange zaterdag leren we geduld, leren we wachten en hopen, leren we bidden, leren we bekwaam te zijn tot vriendschap.

G. Steiner

astrid-portretIk ben Astrid Roggen (1962, Harderwijk). Van jongs af aan speelt geloof voor mij een rol en vooral het zoeken naar de ontmoeting met God. Toen ik ging studeren verloor ik het contact met de Kerk maar niet mijn verlangen naar die ontmoeting. Ruim twintig jaar geleden maakte ik, als gast bij de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout, kennis met de spiritualiteit van Benedictus. Ik maak nu deel uit van de Vriendengroep van deze abdij. Dat helpt me om gebed en ontmoeting deel te laten zijn van mijn gewone dagelijkse leven. En om richting te geven aan wat ik doe en steeds opnieuw te oefenen in het afstemmen van mijn binnen- en buitenwereld op elkaar.

In Amsterdam, waar ik woon met Roelie, mijn partner, ga ik sinds vijftien jaar naar de Nicolaasbasiliek. Ik ben betrokken bij het cursusprogramma vanuit de parochie. Ik nam hier in de buurt een tijd lang deel aan het ochtendgebed van de Kapucijnen waar ik kennismaakte met stil zijn rond Franciscus. Hij is voor mij de man die van de hele schepping houdt,  van leven in vrede met iedereen. Hij volgt de weg van het hart.

Rode draad in mijn werk is het begeleiden van mensen en organisaties in verandering en het (opnieuw) ontdekken van richting, talenten, valkuilen en mogelijkheden. Dat doe ik sinds een kleine tien jaar op basis van psychosynthese, een methode ontwikkeld door R. Assagioli die ervan uitgaat dat ieder mens in staat is om zin en richting te geven aan zijn of haar leven en zo tot volledige ontwikkeling te komen, ongeacht en misschien wel dankzij, tegenslagen. Voor het Instituut voor psychosynthese ben ik bijvoorbeeld gastdocent bij cursussen en workshops over het wilsproces en heb ik groepen begeleid. Zie verder: http://psychosyntheticus.nl/profiel/astrid-roggen/. In mijn werk bij het Nederlandse Rode Kruis houd ik me bezig met de kwaliteit en het beleid binnen het nationale programma zelfredzaamheid. Ik houd van gezelschap, samen eten, kunst kijken, lezen, hardlopen, wandelen, detectives, film en nog veel meer.

In persoonlijke begeleiding en coaching, maar ook bij retraites, is het mijn ervaring dat de mensen aangeven op adem te willen komen, los te willen komen van werk, gezin en sociale media om in die gevulde stilte weer opgeladen te kunnen worden. Dit stilstaan bij wat er zich voordoet geeft de mogelijkheid om ervoor te kiezen eens anders te doen dan anders (of juist niet), en meer zicht te krijgen op het leven en te weten waardoor je je wilt laten leiden. Ik vind het geweldig om deze processen samen met anderen te begeleiden!

Terug

John Boon

johnboonIk ben John Boon, emeritus-predikant van de Protestantse Kerk Nederland. Na mijn studie theologie aan de Vrije Universiteit heb ik bijna veertig jaar als predikant gewerkt in verschillende plaatsen. De laatste periode in de oecumenische geloofsgemeenschap in de Merenwijk te Leiden, waar de invloed van de franciscanen duidelijk merkbaar was.
Sinds mijn studententijd verblijf ik regelmatig kortere of langere tijd in kloosters om me even terug te trekken uit het leven van alledag en rust te vinden in de stilte en in het ritme van het getijdengebed.
Een aantal jaren geleden had ik de mogelijkheid om mijn studieverlof te wijden aan het thema Spiritualiteit, waarbij ik gastvrij werd ontvangen door de zusters clarissen in Nijmegen.
In mijn werk als predikant werd ik gedreven door de vraag wat de woorden van oudsher mensen vandaag nog te zeggen hebben. Voor mij werd dat een lange oefening in het luisteren naar wat teksten ons willen vertellen en naar de verhalen van mensen. Geloven betekent voor mij je bewust zijn van de bron waaruit je leven mag en de rijkdom van die bron zo delen met anderen dat ook zij iets daarvan kunnen ervaren in de werkelijkheid van alledag.
Heel bijzonder vind ik de uitdaging om dat gestalte te mogen geven in mijn werk voor en met uitgeprocedeerde vluchtelingen. Bij de begeleiding van de retraites hoop ik zo ook mijn bijdrage aan anderen te mogen geven.

Terug

Kitty Mul

Kitty MulMijn naam is Kitty Mul (1959) en ik woon in Amsterdam Zuidoost. Ik kom uit een katholiek gezin en ben de oudste van 5 kinderen. Ik was een kind dat graag naar de kerk ging, een puber die zich hevig tegen het katholicisme verzette en een jong volwassene die naar ‘iets’ verlangde maar niet wist naar wat. De ontmoeting met zieken tijdens mijn studie HBO-verpleegkunde opende mij de ogen voor de kwetsbaarheid van het leven en zette mij op het spoor van theologie. In die studie heb ik me intens in het jodendom verdiept. Ik werd geestelijk verzorger in het ziekenhuis en ik kwam bij KRO/RKK radio terecht, waar ik nu al 20 jaar werk. Het zijn jaren geweest van inspirerende ontmoetingen.
Een reis door Tibet met een boeddhistische vriendin opende mijn ogen voor de rijkdom van het boeddhisme maar maakte mij ook dieper bewust van de schatten van mijn eigen katholieke traditie. Ik kwam veel in kloosters en raakte steeds meer geboeid door de mystiek. Bij het Titus Brandsma Instituut van de karmelieten in Nijmegen volgde ik de cursus ‘In gesprek over de geestelijke weg’ en deed er de opleiding geestelijke begeleiding.

Ik woon graag in de stad maar ik ben een buitenmens. Een jaar of tien geleden werd ik de trotse bezitter van een volkstuin en sindsdien is tuinieren meer dan een hobby. In mijn tuin kom ik tot rust, hoe hard ik er ook werk. Mijn tuin leert mij ontvankelijk te zijn voor wat is, en is een spiegel  voor de tuin van mijn hart. De afgelopen jaren heb ik een paar keer meegedaan met de Franciscaanse Stille Retraites en zelf ervaren dat in de stilte alle levenservaringen, verdrietige en blije, tot goede grond omgevormd kunnen worden, grond waarin nieuwe bloemen kunnen groeien.

Terug

Ricky Rieter

Ricky, foto Jaco, 200

Ik heet Ricky Rieter (Maashees 1938). Samen met mijn collega,  Jan van Beeck (overleden 20 juli 2015),  begeleidde ik sinds 1998 de stille franciscaanse retraites. Inmiddels zijn we met meerdere teamleden.
Ik ben in het onderwijs geweest, ben moeder van drie kinderen, oma van zes kleinkinderen. Mijn man is in 1979 plotseling overleden. Ik woon al vele jaren in Megen, de bakermat van mijn franciscaanse bewogenheid, ontstaan  en gevoed in een proefperiode bij de zusters clarissen.
Ik werd lid van de Franciscaanse Beweging en van de Tochtgenoten van Sint Frans, ben lid van een franciscaanse leesgroep. In 1992 liep ik met een groep de franciscaanse pelgrimstocht in het dal van Riëti in Italië.
Sinds 1992 ben ik blijven pelgrimeren tot op de dag van vandaag. Het uiterlijk lopen geeft me inspiratie op mijn innerlijke weg. Zelfreflectie en gebed zijn de grote compagnons op al die wegen in de verschillende landen.
Ik heb onder pseudoniem een boek geschreven over het rouwproces van mij en de kinderen (Een breuk in de dag, Fransje Ingenriet). Mijn tweede boek, onder mijn eigen naam, betrof de eerste pelgrimage naar Santiago (Pelgrimeren, lopend stilstaan). Verder artikelen over ikonen in het tijdschrift Eikonikon.
Ik heb meerdere vormen van meditatie beoefend. Voel me het best bij een combinatie van het christelijk gedachtegoed met elementen uit de zenmeditatie. Leeg worden met een enkel woord of een zin uit de christelijke traditie, met aandacht voor de adem en het lichaam.
Mijn eigen groeiproces op geestelijk gebied en het zelf begeleid worden, maakten me, na een vormingsproces, rijp om door te geven wat in mij geworden was. Het doorgeven gebeurt binnen de retraite en in individuele gesprekken, ook met anderen die geen retraite hebben gevolgd. Dit in de openheid voor de werking van de Geest in mijzelf als begeleidster en in degene die ik mag begeleiden.
Hobby’s: Wandelen, tuinieren, ikonen schilderen in de context van gebed, bezinning en zelfreflectie, waarbij de techniek ondergeschikt is. Verder ben ik gastadres voor ‘Vrienden op de fiets’. Ik ervaar mijn huis als een pelgrimshuis waar ik mensen graag verwelkom. In die zin is Christoffel, Christusdrager, mijn patroon (al is hij een legendarisch figuur). Het dragen van de ander is een franciscaans en bijbels thema bij uitstek, de ander dragen zoals ik zelf gedragen wil worden.

Terug

Sarine Zijderveld

Graag stel ik me aan je voor. Ik ben Sarine Zijderveld, geboren in Den Haag in 1964. In de afgelopen jaren ben ik steeds meer geboeid geraakt door wat stilte met mensen kan doen. Of misschien is het: wat met mensen in stilte gebeurt. Mijn achtergrond is allesbehalve stil:
Sarine Zijderveld - grotere uitsnedebedrijfskunde, verandermanagement, coaching en training. Daar komt vaak veel gepraat bij kijken. Veel actie en weinig verstilling. Terugkijkend zie ik twee dingen als essentieel in mijn ontwikkeling: christelijke spiritualiteit en reflectief schrijven. Het eerste vond ik bij Benedictus en Franciscus, en bij hen spreekt mij vooral aan hoe het spirituele samenvalt met het aardse, het alledaagse. Het gaat om een innerlijke houding die zich uit in praktisch handelen. Discipline is daarbij niet een streng ‘moeten’, maar een kwestie van oefenen: het voortdurend in alles leven als discipel, als leerling. Lerend leven. Dat vind ik mooi, dat probeer ik te doen. Daarnaast is er het reflectief schrijven dat me veel gebracht heeft. Schrijven als manier om in gesprek te zijn met jezelf en je bron (of Bron), bijvoorbeeld aan de hand van teksten, de natuur, creatieve technieken of aandachtoefeningen. Mijn bezigheden op het gebied van training, coaching, schrijven en retraites heb ik gecombineerd in m’n praktijk Papieren Spiegel (www.papierenspiegel.nl). Verder houd ik van lezen, sporten, reizen, Italië en gezellige etentjes met familie en vrienden. Mijn man Richard en ik wonen in Barendrecht; we hebben twee zonen en schoondochters. Van harte doe ik mee aan de Franciscaanse stille retraites omdat daarin spiritualiteit, kloosterleven en stilte samenkomen. Een week vrijmaken om vrij te zijn – voor alles wat zich aandient. Hoe bijzonder en mooi is het om daarin ieder een eigen weg te gaan, terwijl we toch samen zijn. Daaraan draag ik graag bij.

Terug

In memoriam

Jan van Beeck (1943-2015)

minderbroeder franciscaan, initiatiefnemer van de franciscaanse stille retraites
Jan 200

Van 1968 tot 1977 deed Jan in Indonesië sociaal-economisch opbouwwerk en hij werkte mee aan de opleiding van de Indonesische franciscanen. In 1981 is hij priester gewijd en daarna werkte hij in een parochie in Tilburg.

In 1992 volgde Jan in Amerika een opleiding in het geven van geestelijke begeleiding en franciscaanse stille retraites met persoonlijke begeleiding. Hij ging deze kennis toepassen in Nederland en gaf tot enkele maanden voor zijn overlijden vaak retraites en bezinningsdagen.

Jan woonde in het minderbroedersklooster van Nijmegen en ging regelmatig voor in eucharistievieringen op verschillende plaatsen in het land, vaak in andere talen (Papiaments, Engels, Latijn). Hij was jarenlang redactielid van het katholieke charismatische tijdschrift ‘Bouwen aan de nieuwe aarde’. Hij hield van talen, schrijven, wandelen en fietsen.

Jan was altijd geboeid te zien hoe mensen geraakt worden door God, en hoe ze in hun relatie met God groeien – ieder op haar of zijn eigen manier.

Op 20 juli 2015 is Jan, na een paar maanden van ziekte, overleden. Veel mensen denken met dierbare herinneringen aan hem terug. Vanuit zijn eigen rijke bron heeft Jan veel retraitanten begeleid op hun innerlijke weg. Ieder die hem gekend heeft zal kunnen beamen dat de gesprekken met hem – én zijn voorbeeld – het leven rijker hebben gemaakt, mogelijk zelfs een waardevolle wending zijn geweest in geestelijke ontwikkeling.
Ook als team van de retraites zullen wij hem zeer missen.

Dankbaar mogen we zijn dat hij in onze levens een rol heeft gespeeld. In de geest van Franciscus, en van Jan zelf, laten we die dankbaarheid terugstromen naar de Bron waaruit alle goeds voortkomt.
Laten we in eerbied aan hem terugdenken en moge hij de eeuwige vreugde beleven nu zijn weg voltooid is.

Terug

DSC01058 (Medium)